Haas-teambaas deelt opzienbarende details over horrorcrash Grosjean

De crash van Romain Grosjean staat nog altijd in het geheugen van menig Formule 1-fan gegrift. De Fransman vloog na contact met Daniil Kvyat door een van de vangrails aan de rand van het circuit. De auto splitste door de impact in tweeën, waardoor de benzinetank scheurde, met een enorme vuurzee tot gevolg. Wonder boven wonder klom de Fransman uit de auto, met alleen een aantal brandwonden op zijn handen en enkels.

Haas-teambaas Ayao Komatsu was destijds hoofd race-engineer en zat aan de pitmuur toen het ongeluk gebeurde. De Japanner vertelt nu in de High Performance-podcast hoe hij het beruchte moment ervoer: "Het ging allemaal heel snel. Aanvankelijk wist ik niet eens dat het Romain was. En op het moment dat ik me dat realiseerde, dacht ik direct dat hij niet meer in leven kon zijn."

"Hij was niet alleen een coureur van het team, hij is mijn vriend. En ik zag hem niet uit de auto komen. Dan lijkt het alsof de tijd stilstaat. Totdat een van de engineers over de intercom riep dat Romain uit de auto was. Ik vroeg of ze het zeker wisten, want ik kon simpelweg niet geloven dat hem dat gelukt was. En toen zag ik hem op de tv-schermen en dacht ik: 'wauw, hij is eruit'."

"Ik ben direct naar hem toegegaan, voordat hij met de helikopter naar het ziekenhuis gebracht zou worden. Veel meer dan een glimp was het niet, maar hij stak zijn duim op. Hij lag toen in het medical centre. Daar lieten ze me op een gegeven moment binnen. Toen zag hij me en deed hij een gebaar. 'Oké, hij leeft', dacht ik toen bij mezelf."

"Na de race hebben Kevin (Magnussen) en ik hem opgezocht, want Kevin had hem op dat moment nog niet gezien. Het klinkt stom, maar we stonden er hetzelfde in. Ook Kevin dacht dat hij dood was. Hij zei dat we hem móésten opzoeken in het ziekenhuis, zodat we hem konden zien. Toen we Romain zagen in het ziekenhuis, was hij alweer aan het lachen. Ik weet niet meer wat ik precies tegen hem zei, behalve mijn verbazing dat hij nog leefde. Dat was waanzinnig."

"De reden dat ik hem direct opzocht in het medical centre was omdat ik, ondanks dat ik hem al op de tv-schermen had gezien, niet kon bevatten dat hij nog leefde."

Onwaarschijnlijke ontsnapping

Vervolgens doet Komatsu een openbaring over de ontsnappingspoging van Grosjean. "Ik kan me de geur nog herinneren. Absoluut verschrikkelijk, de geur van verbrand rubber is gewoon verschrikkelijk. En als je dan naar het chassis kijkt, kun je je gewoon niet voorstellen dat daar iemand levend uit is gekomen. Toen het chassis terug bij het team was, kwamen we erachter dat één van Romains linkerschoenen nog altijd klemzat achter het pedaal."

"Toen hij nog gevangen zat in de auto, heeft hij zich geprobeerd eruit te trekken, maar toen realiseerde hij zich dat zijn linkervoet vastzat achter het pedaal. Dus hij moest zich weer in de cockpit laten zakken, zodat hij kracht kon zetten om zijn voet los te krijgen. Uiteindelijk kwam zijn voet los. Toen heeft hij zijn linkerhand in het vuur moeten steken om zichzelf uit de auto te tillen."

Komatsu zag vervolgens de onboard-beelden van de ontsnapping van begin tot eind. Daarin werd één ding hem totaal duidelijk: "Je kon zien dat Romain nooit heeft opgegeven. Hij moest en zou het overleven, niet alleen voor hemzelf, maar vooral voor zijn vrouw en kinderen."

"Daarnaast was elke beslissing die hij in die korte tijd nam de juiste. Als hij één verkeerde beslissing had genomen, waardoor hij vijf of tien seconden langer in de cockpit had gezeten, dan was hij dood geweest. Hij zat qua tijd die je bestand bent tegen vuur op de absolute limiet. De enige verwondingen die hij had, waren zijn handen, omdat hij die in het vuur moest steken."

"Maar op het moment dat hij realiseerde dat zijn voet klemzat, als hij nog iets langer in die positie had gezeten of de voet niet los had gekregen, dan had hij het niet overleefd. En het zijn geen gewone schoenen die ze dragen. Het zijn meer laarzen, en die zitten enorm strak. Hij moest zich ertoe dwingen om zijn enkel te ontwrichten om los te komen."

"Ik weet niet hoe hij het gedaan heeft. Misschien was het zijn onderbewuste overlevingsdrang die ervoor zorgde dat hij gewoon ging en het lef had. Ik kan me ook nog herinneren dat ik met Marion, de vrouw van Romain, sprak. Zij zei toen dat ze de beelden wilde zien. Ik vroeg me af of ze dat zeker wist. Ze zei ja. Toen ze de beelden had gezien, vertelde ze dat het haar enorm had geholpen in haar verwerking."

"Dat kan ik me ook goed voorstellen. Je ziet dat je man het nooit opgaf, dat hij alles probeerde, tot het allerlaatste moment, alles voor zijn vrouw en kinderen. Hoe krachtig is dat? Om eerlijk te zijn, dat was het meest ontroerende ding dat ik ooit heb meegemaakt!", besluit Komatsu.