Norris maakt hoogstpersoonlijk het verschil met waanzinnige pole

De poleposition van Lando Norris zat er niet per se aan te komen, zeker gezien zijn achterstand na het missen van de tweede training. Maar één gegeven komt heel duidelijk naar voren: de coureurs, en Norris met slechts twee trainingen op de teller, bleken uitstekend in staat om niet alleen te voelen waar de cruciale punten van de technische sectoren lagen, maar ook waar hun auto in elke microsector precies de meeste tijd won.

In de beschrijving van zijn vliegende ronde was Norris uiterst precies. Hij gaf aan dat hij vanaf de eerste bochten al voelde dat zijn MCL40 precies deed wat hij wilde, zowel bij het aanvallen van de kerbstones als bij het moment van op het gas gaan bij het uitkomen van de bochten. Norris benadrukte meermaals dat juist de perfecte exit beslissend was voor poleposition.

Wanneer we de microsectoren analyseren waarin Norris de snelste was, valt op hoe doorslaggevend het pushen was. Hij ging vroeg en agressief op het gas terwijl de auto nog niet eens volledig recht stond, wat hem in de laatste bocht zelfs even deed vrezen voor een touché met de buitenste muur. Tegelijkertijd was het interessant om te zien dat de deployment niet identiek was aan die van Mercedes.

Belang van energiemanagement

Gedurende het weekend werd gaandeweg duidelijk dat energiemanagement, vooral in de technische sectie met veel opeenvolgende bochten, cruciaal was voor het neerzetten van een snelle tijd. In tegenstelling tot wat er meestal op andere circuits gebeurt, bleken er op de Madring meerdere manieren te zijn om de energie te verdelen die over een hele ronde tot een gelijkwaardige rondetijd leidden.

Norris was tijdens de derde training, samen met zijn race-engineer, bijzonder slim door meerdere deployment-mogelijkheden uit te proberen. Dit gaf hem het maximale vertrouwen om elke microsector met volle overgave aan te snijden. Met deze huidige generatie auto's is het overduidelijk: het vertrouwen dat een coureur heeft tijdens zijn snelle ronde geeft uiteindelijk net de doorslag voor pole.

Hoewel de Madring als circuit — op het gebied van spektakel en wiel-aan-wiel gevechten — op dit moment weinig garanties biedt voor inhalen, gaf het de coureurs tijdens de kwalificatie op één snelle ronde juist meer vrijheid om de afgifte van het elektrische vermogen naar eigen inzicht te interpreteren.

Dat gezegd hebbende zou McLaren zich sowieso het beste aan dit circuit hebben kunnen aanpassen, mede dankzij de wendbaarheid van de kortere wielbasis. Bovendien heeft de MCL40 sinds het grote updatepakket in Boedapest een ijzersterk wapen gevonden in de algehele balans van de auto. Een balans die Norris tot dusver wel aanzienlijk beter weet te benutten dan Oscar Piastri, die nog altijd wat moeite lijkt te hebben met het gedrag en de dynamiek van deze auto.