Verstappen overtuigt in long runs en geeft Red Bull hoop voor GP Bahrein

De vrijdag in Maleisië was veelbelovend te noemen voor Red Bull. Max Verstappen was in de eerste vrije training voor de Grand Prix van Bahrein, in Kuala Lumpur verreden vanwege de onrust in het Midden-Oosten, de snelste met 1:37.520, terwijl Isack Hadjar in de tweede vrije training tot de tweede tijd kwam.

Met de snelheid over één ronde lijkt het dus wel goed te zitten met de Red Bull RB22, zeker als meegerekend wordt dat Verstappen in VT2 enkel op de mediumbanden heeft gereden en daarmee de vierde tijd noteerde.

Maar hoe verhoudt de RB22 zich qua racetempo tot Mercedes, McLaren en Ferrari? In de eerste vrije training waren er enkele 'long runs', zij het van relatief korte duur. Verstappen reed tien ronden op de zachte banden, de enige bandencompound die hij die sessie gebruikte, en kwam tot een gemiddelde van 1:45.203. Charles Leclerc was iets sneller met een gemiddelde van 1:45.070, al moet daarbij opgemerkt worden dat hij zeven ronden reed, ook op softs, en dus nog niet zoveel verval vertoonde door de hoge bandenslijtage.

Hadjar werkte in VT1 ook een long run op de C4-band af en was zes tienden langzamer dan Verstappen, en dat terwijl hij slechts zes ronden reed. Op de mediums was Lewis Hamilton een van de snelsten. De Ferrari-coureur kwam in zijn run van zes ronden tot een gemiddelde van 1:45.385.

Mercedes had het op zijn beurt juist wat lastiger. George Russell en Kimi Antonelli konden rekenen op een stevig updatepakket nadat zij sinds de Grand Prix van Canada met vrijwel dezelfde W17 hadden gereden, maar in eerste instantie leken de data niet meteen een stap vooruit aan te tonen. Russell reed in VT1 zeven ronden op de mediums met een gemiddelde van 1:45.796 als resultaat, terwijl Antonelli op mediums iets langzamer was over een run van acht ronden: 1:46.137.

McLaren liet in VT1 eveneens een interessante long-runpace zien. Lando Norris reed zes ronden op de zachte band, terwijl Oscar Piastri acht ronden op de mediums afwerkte. Vooral Piastri viel op met een sterk tempo op de mediums: zijn run lag qua snelheid duidelijk boven die van de Mercedes-coureurs.

De runs waren echter van korte duur en de verschillen in brandstofniveau en compound te groot om daaruit al een directe onderlinge rangschikking af te leiden. Wel was duidelijk dat McLaren ook in de racesimulatie over een competitieve basis leek te beschikken, net als Red Bull en Ferrari.

Goed teken voor Red Bull

De rondengemiddelden laten echter niet het gehele verhaal zien. Doordat het Sepang International Circuit zeer ruw asfalt heeft en de temperaturen daar ruim boven de 30 graden uitstijgen, speelt bandenslijtage een grote rol. Hierdoor is vooral het verval van de rondetijden interessant: kunnen de coureurs de rondetijden stabiel houden, of beginnen zij sterk en is er binnen enkele ronden al een duidelijk verval te zien?

Voor veel coureurs gold in VT1 vooral dat laatste. Zo begon Russell zijn run nog behoorlijk snel, maar bleven de rondetijden constant langzamer worden. Antonelli begon wat rustiger aan zijn openingsronde, kende vervolgens een matige tweede ronde om vervolgens weer geleidelijk het tempo te verhogen op de mediums.

Ook bij de Ferrari's was een stijgende lijn te zien, en in deze context is dat minder positief, aangezien de rondetijden ook daar dus flink toenamen. Verstappen wist op zijn beurt de rondetijden juist behoorlijk vlak te houden. Hij opende net onder de 1:45 en bleef daar zo'n acht ronden op schommelen, totdat hij in ronde negen een minder snelle tijd noteerde. Daarna herstelde hij zich wel in de tiende ronde.

Hoewel zijn gemiddelde rondetijd dus langzamer was dan die van Leclerc, toonde Verstappen een veel stabielere lijn. Voor Red Bull is dat een goed teken: de RB22 lijkt namelijk relatief goed om te gaan met de banden, wat op zondag een groot voordeel kan zijn. Daarnaast zit het met de snelheid over één ronde dus ook goed.

Verstappen ook heel sterk op mediums

Waar Verstappen in VT1 enkel op zachte banden reed, was dat beeld in VT2 compleet anders. Hij reed in totaal twintig ronden op de mediums en dat was ook meteen de enige bandenset die hij gedurende de sessie gebruikte. Zijn long run was bovendien heel representatief te noemen, aangezien hij maar liefst vijftien ronden op rij reed.

Op die manier heeft de viervoudig F1-kampioen zijn team van belangrijke data voorzien met het oog op de strategie voor de race. Hoewel deze run dus nog iets langer was dan die van VT1 en op een hardere compound, was zijn gemiddelde rondetijd juist sneller. De baan begon rond de start van zijn stint wel al iets af te koelen en het is de vraag hoeveel brandstof er in de auto zat, maar met zijn gemiddelde van 1:44.808 was de Nederlander zeer snel.

Alleen Leclerc en Antonelli waren in die sessie sneller qua racetempo, maar zij reden respectievelijk acht en zes ronden op de zachte banden. De Monegask was met 1:44.581 de snelste wat betreft gemiddelde rondetijd, maar het onderlinge verschil met Verstappen was opnieuw vrij klein te noemen, met zo'n twee tienden van een seconde verschil.

Op dezelfde mediumbanden als Verstappen had Hadjar nog wel iets meer moeite om snelheid te vinden. In zijn negen ronden op de C3-band kwam zijn gemiddelde tijd uit op 1:45.549. Hij was daarmee ook langzamer dan de Ferrari's, McLarens en Mercedessen, maar zij reden hun long runs allemaal op softs.

Mercedes was in VT2 misschien wel de grootste vraagtekenfactor. Russell en Antonelli eindigden als zevende en achtste, maar hun snelste tijden kwamen, net als bij Verstappen, op de mediums. Beiden kregen hun run op softs echter niet goed voor elkaar: Russell ging in de laatste sector wijd en Antonelli verloor tijd door verkeer.

Norris zat er op dat vlak juist wel weer goed bij. Het resultaat van VT1 viel tegen voor McLaren, maar in VT2 was er een duidelijke stap gezet in de kwalificatiesnelheid. Dat ging niet ten koste van het racetempo, want de Brit kwam tot een gemiddelde van 1:44.998 op de softs en zat dus 0,190 seconde achter Verstappen. Piastri gaf iets meer toe met zijn 1:45.110, maar desondanks lijken Red Bull en McLaren elkaar nauwelijks te ontlopen.

Wat in de data van VT2 vooral opvalt, is dat met name McLaren dit keer vlakke rondetijden laat zien, en dus niet een sterke openingsfase waarna sterk afgebouwd wordt. De schommelingen zijn daarentegen wel iets meer terug te vinden bij Verstappen, Hadjar en Mercedes.

Dat is voor Verstappen niet per se een slecht teken. Zijn stint was immers met vijftien opeenvolgende ronden aanzienlijk langer dan die van Norris en Piastri, waardoor er ook meer gelegenheid was voor de band om af te bouwen. Dat de rondetijden ondanks die langere run niet structureel verder opliepen, is dan ook een belangrijk gegeven. De schommelingen lijken eerder incidenteel dan het gevolg van een voortdurend toenemende bandendegradatie.

Wat wel duidelijk is, is dat de vrijdag voor Verstappen een veel positiever beeld oplevert dan zijn vierde plaats in VT2 doet vermoeden. Hij reed daar immers niet op de zachte band en richtte zijn programma volledig op de mediums en de racesimulatie. Met een vijftien ronden lange stint op een compound die normaal gesproken minder snel is dan de soft, kwam hij tot een gemiddelde dat slechts 0,227 seconde boven dat van Leclerc lag en zelfs onder dat van beide McLarens.

De basis voor de race lijkt daarmee sterk, al zal vooral VT3 moeten uitwijzen of Red Bull de bandenslijtage ook onder vergelijkbare omstandigheden kan beheersen wanneer de teams hun afstellingen verder aanscherpen met het oog op de kwalificatie en de race.