De meest extreme, uitputtende en soms barbaarse F1-races aller tijden

Coureurs die flauwvielen tijdens het rijden, moesten overgeven en zelfs vroegtijdig afhaakten: we zagen het allemaal tijdens de GP van Qatar afgelopen weekend, een van de zwaarste Formule 1-races aller tijden. In de afgelopen decennia kende de koningsklasse van de autosport echter wel meer loeizware races, waarin coureurs flauwvielen, een uitputtingsslag meemaakten en nog veel meer. Na de recente zware race op het Losail International Circuit zet RacingNews365 een aantal van de zwaarste Formule 1-races aller tijden voor je op een rijtje. Van hitte tot aan regen, van technische problemen tot aan porpoising.

GP van Bahrein 2005

De Formule 1 Grand Prix van Bahrein in 2005 staat officieel in de boeken als de warmste GP ooit. De luchttemperatuur steeg in de race maar liefst tot een bizarre 42.5 graden Celsius, bijna tien graden warmer dan de race in Qatar! De race kende veel uitvallers met verschillende problemen aan elektrische systemen, motoren en hydraulica. Voor de coureurs was het een ware strijd richting de finish. Uiteindelijk won Fernando Alonso de GP van Bahrein in '05, tevens de enige coureur van die startgrid nu nog actief is in de koningsklasse. Destijds noemde hij de race de 'zwaarste en warmste race die hij ooit had gereden'. De asfalttemperatuur steeg op een gegeven moment naar bijna 60 graden Celsius.

GP van Dallas 1984

Ook de Grand Prix van Dallas in 1984 was een snikhete race met ongeveer 40 graden Celsius. Flauwvallende coureurs? Dat kende de Formule 1 toen ook al in de vorm van Nigel Mansell, die in een legendarische poging de finish te halen naast zijn bolide viel. De lotus van de F1-legende viel vlak voor de finish stil, waarop Mansell besloot om zijn bolide richting het einde te duwen. Het iconische moment eindigde in een flauwvallende Mansell, die de eindstreep net niet haalde. Gelukkig was hij later weer bij kennis, zonder ernstige gevolgen.

GP van Brazilië 1991

In de categorie uitputting kan de Grand Prix van Brazilië in 1991 absoluut niet ontbreken. Hier won Ayrton Senna voor zijn thuispubliek voor de allereerste keer ooit, maar niet zonder slag of stoot. Na een sterke start behield hij de leiding, maar in de race kende Ayrton een flinke tegenslag, toen zijn versnellingsbak mankementen vertoonde. De vierde versnelling werkte niet meer. Gelukkig had de Braziliaan al een gat geslagen naar de rest, maar was dit genoeg? Na de vierde versnelling vielen ook de derde en vijfde weg, waardoor hij in de zesde versnelling moest blijven rijden zonder de auto af te laten slaan. Ricardo Patrese kwam steeds dichterbij, maar had zelf ook problemen. De uitkomst? Senna won voor het eerst zijn thuisrace en kwam schreeuwend over de finish. Uitgeput maar voldaan moest hij uit zijn auto geholpen worden. Zelfs zijn handen moesten door McLaren-monteurs van het stuur afgehaald worden, omdat ze vastgeklampt zaten. Op het podium gebruikte hij zijn laatste energie om de Braziliaanse vlag en de trofee te hijsen: weer een iconisch F1-moment.

GP van Azerbeidzjan 2022

We eindigen de lijst met een recente race, waar een aantal rijders in Bakoe een nogal heftige Grand Prix meemaakten. In 2022 werd het ground effect weer geïntroduceerd in de Formule 1: het genereren van downforce via de onderkant van de vloer van de bolide, doordat de auto als het ware naar het asfalt toe zuigt. Met het herintroduceren van het ground effect keerde er ook een bijzonder verschijnsel terug: het zogenoemde porpoising. Doordat de downforce volledig verdwijnt als de vloer van de auto het asfalt raakt (geen ruimte meer voor donwforce genereren), schiet de auto weer omhoog en herhaalt het proces zich weer. Sommige teams hadden hier extra veel last van, zo ook Mercedes. Het gestuiter zorgde voor een zeer pijnlijke rit bij de coureurs. Zo stapte Lewis Hamilton zichtbaar met pijn en moeite uit zijn bolide nadat hij 51 rondes over het extreem lange rechte stuk stuiterde.

GP Europa 1999 en de Nürburgring

De Grand Prix van Europa in 1999 werd gehouden op de Nürburgring in Duitsland, het GP-circuit, en was een van de meest spraakmakende races van dat jaar. Niet alleen door de verrassende winnaar - Johnny Herbert - maar ook door de chaos, de verraderlijke weersomstandigheden en een raceduur van bijna twee uur. Uiteindelijk wisten slechts minder dan tien coureurs het tot de finish te schoppen. De drukte en chaos resulteerde in de enige overwinning ooit voor Stewart Grand Prix, inderdaad, van Jackie Stewart. Eerder, toen er nog op de Nordschleife werd geracet, kende Duitsland een van de heftigste races van de F1-kalender. Een race op 'de groene hel' was altijd een uitputtingsslag - en levensgevaarlijk. Tussen 1951 en 1976 werd er geracet op het (toenmalig) 20.8 kilometer lange circuit. Na de heftige crash van Niki Lauda werd het circuit van de kalender gehaald.