Liam Lawson zit vanuit de RB-garage geduldig te wachten totdat hij eventueel een permanent stoeltje in de koningsklasse heeft. De Nieuw-Zeelander debuteerde vorig jaar in de Formule 1 nadat Daniel Ricciardo zijn hand brak tijdens een vrije training op Zandvoort. Vijf races reed Lawson in de toen nog AlphaTauri AT04 en in Singapore pakte hij twee WK-punten nadat hij finishte op de negende positie. Na zijn succesvolle invalbeurt keerde Ricciardo terug in zijn bolide en hij kreeg een contract aangeboden voor 2024, waardoor Lawson wederom als reservecoureur moest plaatsnemen in de pitbox. In de Red Bull-podcast Mind Set Win geeft hij eerlijk toe dat het leven van een reservecoureur soms best frustrerend kan zijn. "Het is soms ontzettend frustrerend en soms geniet je er niet zoveel van", geeft de RB-reservecoureur toe wanneer hem gevraagd wordt hoe hij het vindt om te moeten wachten op een kans in de Formule 1. "Maar ik weet welke kans ik heb gekregen, vooral omdat ik uit Nieuw-Zeeland kom en ik weet hoe uitzonderlijk en moeilijk het is om op het randje van de Formule 1 te staan. Het gaat erom dat ik mezelf moet herinneren hoe bizar deze kans die ik heb gekregen is."
Zelfvertrouwen
Het feit dat hij vorig jaar vijf races mocht invallen, heeft veel goeds gedaan met de manier waarop hij tegen het racen aankijkt. "Het is ook wel wat anders nu. Ik heb nu een ander perspectief, sinds ik een aantal races heb gereden vorig jaar. Daarvoor had ik geen idee hoe het zou zijn om in de Formule 1 te rijden. En nu ik dat weet, geeft dat een ander perspectief. Misschien dat dit juist goed en slecht tegelijkertijd is." "Het is zo makkelijk om situaties te overdenken. Je moet voor de Formule 1 zelfvertrouwen hebben en jezelf kunnen vertellen dat je er goed genoeg voor bent. Je komt niet in de buurt (van de koningsklasse, red.) als je niet gelooft in jezelf. Dus ik heb mezelf altijd verteld dat ik goed genoeg ben voor de Formule 1." Hoe komt Lawson dan aan zijn zelfvertrouwen? "Ik denk dat ik het geluk had dat ik daarmee geboren ben. Het is niet iets wat ik hem moeten leren, ik ben ermee geboren. Toen ik me op een jonge leeftijd realiseerde dat de Formule 1 het hoogtepunt van de autosport is, toen wist ik dat dat was wat ik wilde doen." "Vanaf mijn zesde levensjaar ben ik begonnen met karten en ik vertelde iedereen om me heen dat ik een Formule 1-coureur wilde worden. Wat natuurlijk veel kinderen doen, maar zodra ik ouder werd, werden veel mensen ook realistischer en vertelden ze me dat het misschien wel te moeilijk zou worden." Er werd hem op jonge leeftijd van alles verteld. "Je hebt het geld niet, het is te duur. En op één of andere reden heb ik daar nooit mee gezeten. Zodra iemand me vertelde dat het me niet ging lukken, zei ik niet: 'oh, jammer'. Het ging het ene oor in en het andere weer uit, dus ik denk dat ik geluk heb gehad dat ik geboren ben met deze overtuiging."
Meest gelezen
