Veel F1-fans die in Italië zijn geweest zullen het ongetwijfeld kennen: zodra je Maranello binnenkomt, weet je direct dat je je bevindt in 'Ferrari-land'. Waar in de buurt van Maranello je ook bent, overal zie je het steigerende paard terugkomen. Of het nu goed of slecht gaat met de Scuderia, in Maranello zullen de 'tifosi' Ferrari steunen in goede én slechte tijden. Ook dit jaar beleefde het welbekende team een wisselvallig seizoen en dat viel te merken in het beroemde dorp.
Wanneer we met enkele Italiaanse journalisten een koffietje drinken in een van de vele pittoreske koffiebars die Maranello rijk is, komen we al snel in contact met de 'echte' fans zoals ze benoemd worden door de Italiaanse collega's. De fans kennen de journalisten en beginnen direct de discussie over het afgelopen seizoen, waarbij de welbekende Italiaanse handgebaren natuurlijk niet ontbreken. Ondanks dat de discussies heerlijk verlopen tussen de fans en journalisten, ontbreekt er iets. Voor Italiaanse begrippen, lijkt het allemaal wat vlakjes te zijn, de passie spat er niet vanaf en dat heeft niks met de trots van de Scuderia te maken.
Als we in gesprek raken met de fans, wordt al snel duidelijk dat men niet uit de buurt komt. De fans zijn als lid van een van de Ferrari-fanclubs namelijk vanuit zowel Noord- als Zuid-Italië naar Maranello gekomen, en niet voor de eerste keer dit jaar. De passie is zo groot dat sommige fans helemaal vanuit Sicilië zijn overgekomen, om dezelfde dag weer terug naar huis te keren. Dan hebben we het over een enkele trip van minimaal 8 uur en dat 'slechts' voor een eindejaarsfabriekstour met de andere fans!
Het zoveelste voorbeeld dat Ferrari-fans in Italië enorme passie hebben voor hun team. Toch lijkt het dit jaar zoals gezegd wat vlakjes te zijn, het absolute heilige vuur ontbreekt een beetje in de ogen van de fans. Vooral de beroemde 'volgend-jaar-zullen-we-er-staan-uitspraken die de afgelopen tien jaar vaak voorbij zijn gekomen vanuit de Scuderia, lijken de fans niet meer voldoende vertrouwen te geven. Waar de 'echte' fans zoals we die hier in Maranello zien altijd de weg zullen weten te vinden naar het voor hun heilige dorp, geldt dat niet voor de rest van het land en Italiaanse F1-fans.
Carlos Sainz en Charles Leclerc
In Italië keken er afgelopen jaar namelijk een stuk minder mensen naar de Formule 1, waarbij de mindere prestaties van Ferrari duidelijk een rol lijken te spelen. De coureurs van het team, Charles Leclerc en Carlos Sainz, kunnen nog altijd rekenen op de steun van de fans, vooral de jongere fans, maar tijdens ons bezoek aan Maranello is er geen fan die zich wil wagen aan de vraag of een van deze twee coureurs Ferrari de volgende wereldtitel zal bezorgen. Ondanks dat beide coureurs ook volgens de fans in Maranello zeer goed zijn, is het toch maar afwachten of ze in een illuster rijtje met fenomenale Ferrari-coureurs terecht zullen komen. Wanneer we de Italiaanse media volgen, zien we namelijk steeds minder vaak de geroemde 'Il Principe'- ofwel 'de Prins'-uitdrukking terugkomen als men de klasse van de Monegask wil beschrijven.
Als we de fans met veel grappen en grollen over en weer gedag zeggen, lopen we even later de oude werkplaats en het huis van Enzo Ferrari binnen, waar we veel foto's en attributen van Michael Schumacher zien terugkomen. Een groot kampioen, voor een toekomstige Ferrari-coureur lastig om überhaupt te evenaren. Naast Schumacher zien we daarnaast vooral veel foto's van oprichter Enzo Ferrari voorbij komen en zien we dat Enzo's liefde vooral uitging naar een coureur die slechts zes races wist te winnen, Gilles Villeneuve. Waar je ook komt in Maranello, foto's of tekeningen van Villeneuve, vaak zelfs samen met Enzo, kom je op elke plek tegen.
Een groter contrast kun je eigenlijk niet vinden. De aan de buitenkant rationale en veelvuldige winnaar Schumacher, tegenover de emotionele en statistisch gezien niet zeer indrukwekkende Villeneuve. Toch veroverden beide coureurs op hun eigen manier de harten van de tifosi en Villeneuve in het bijzonder die van oprichter Enzo Ferrari. De oprichter die door zijn overlijden in 1988 de gouden tijden van Schumacher zelf niet meemaakte.
Daarmee rijst natuurlijk meteen de vraag. Zullen Leclerc of Sainz ooit zo'n soort type coureur kunnen worden? De toekomst zal het uitwijzen. Vaak wordt er in dit tijdperk gezegd dat je zonder goede bolide het nooit kunt laten zien. Maar is dat wel zo? Was het niet zo dat juist Schumacher een sleutelrol speelde bij het binnenhalen van de juiste mensen voor de wederopstanding van Ferrari halverwege de jaren 90?
Max Verstappen
Als Nederlanders blijven we nuchter en willen we het als we op bezoek mogen komen bij de Scuderia vooral over Ferrari hebben, maar uiteindelijk gaan we toch niet naar huis zonder de naam van Max Verstappen te horen. Nadat we ons rondje hebben gemaakt op het nostalgische terrein dat je soms toch kippenvel geeft, sluiten we namelijk aan bij de afsluitende medialunch die teambaas Fred Vasseur organiseert. Terwijl we genieten van het heerlijke Italiaanse eten krijgt iedereen de kans om zijn of haar laatste vraag van het jaar te stellen aan Vasseur. En juist op dat moment, valt uiteindelijk ook in Maranello toch nog de naam van de drievoudig wereldkampioen Verstappen.
Vanuit de Italiaanse media komt namelijk de vraag of Verstappen nog altijd niet welkom is bij Ferrari, nadat hij zich eind 2019 zeer duidelijk uitliet over de al dan niet illegale Ferrari-motor van dat jaar. Daarop liet de toenmalige Ferrari-president Louis Camilleri toentertijd weten dat er voor Verstappen nooit plaats zou zijn bij Ferrari. Gevraagd hoe Vasseur er als teambaas nu over denkt, verschijnt er een lach bij de Fransman op het gezicht. Na even denken antwoordt Vasseur: "Het is geen discussie voor nu, maar zeg nooit nooit."
Als Vasseur vervolgens met nog extra politieke invalshoeken en waarheden terecht aangeeft dat Verstappen voor nu geen optie is, moeten we toch concluderen dat de naam Verstappen ook in Maranello rond zingt. De kans lijkt vooralsnog zeer klein te zijn dat de Nederlander ooit voor Ferrari zal kiezen, maar ergens mag je het nooit uitsluiten. Ferrari zal namelijk altijd voor de grootste namen in de sport proberen te gaan en in de Formule 1 kunnen er altijd dingen veranderen.
Als de lunch voorbij is en we weer richting huis gaan, neemt een Italiaanse collega ons nog snel even naar binnen in de huiskamer van Enzo Ferrari. Daar zien we ook in zijn woonkamer wederom een prachtige foto van hem en Gilles Villeneuve. De receptioniste vertelt ons bij het verlaten van het huis, dat de laatste persoon die gebruik maakte van het huis Michael Schumacher was. De zevenvoudig wereldkampioen verbleef tussen zijn vele testsessies op het circuit van Fiorano met zijn familie in het huis van Enzo.
Met die mooie quote op zak rijden we terug naar huis, met in onze gedachten Ferrari, Schumacher en Villeneuve. Dachten de Italiaanse media hetzelfde toen ze Vasseur vroegen naar Verstappen? De inmiddels drievoudig wereldkampioen is op het moment net zo dominant of zelfs dominanter dan Schumacher ooit was en gaf met zowel slechte als goede bolides shows weg zoals alleen Gilles Villeneuve Enzo Ferrari wist te emotioneren. Is de Nederlander de ideale coureur die Enzo in zijn gedachten altijd voor zich zag?
We zijn genomineerd voor Website van het Jaar! Kunnen we op jouw steun rekenen om te winnen? Alvast hartelijk dank voor je stem!
Stem op RacingNews365Meest gelezen
In dit artikel
Praat mee!