Verdeeldheid in F1 na aanslagen 9-11

Het verhaal begint eigenlijk al op Monza, tijdens de race die volgde op de aanslagen van 11 september 2001. Daar ontstonden felle discussies tussen coureurs over de morele kant van doorracen en over de veiligheidsrisico's van vliegen naar de Verenigde Staten. Teams vreesden dat personeel vast zou komen te zitten als het Amerikaanse luchtruim opnieuw dicht zou gaan.

Michael Schumacher, op dat moment op weg naar zijn vierde wereldtitel, uitte serieuze twijfels over deelname. De Duitser had de aanslagen zelf als zeer zwaar ervaren, zo vertelde hij later tegen The Guardian. "Het duurde een week om er weer overheen te komen en terug te keren naar mijn normale leven." 

Ook Ralf Schumacher en Niki Lauda spraken zich publiekelijk uit. Lauda, destijds actief bij Jaguar, liet er geen misverstand over bestaan wat hij vond. "Persoonlijk denk ik dat we niet zouden moeten gaan, maar het is niet mijn beslissing." 

Niet iedereen zag het zo. Jacques Villeneuve wees juist op de andere kant van de medaille: contracten zijn contracten. "Wij zijn racecoureurs. We hebben voor het seizoen contracten getekend en iedereen was blij om racecoureur te zijn en miljoenen dollars te verdienen." 

Terwijl de coureurs onderling verdeeld waren, liet Bernie Ecclestone er geen twijfel over bestaan wat hij wilde. De F1-baas zette teams en coureurs onder druk om hun contractuele verplichtingen na te komen en dreigde met stevige sancties tegen coureurs die zouden weigeren.

Ecclestone dreigt met sancties

Voor Ecclestone stond meer op het spel dan alleen die ene race op Indianapolis: hij zag de Amerikaanse Grand Prix als een kans om het beeld van de Formule 1 in de Verenigde Staten te versterken, juist op een moment dat de wereld naar Amerika keek.

Die drang om door te gaan kwam niet alleen van Ecclestone. Ook FIA-president Max Mosley en circuitbaas Tony George stonden achter het idee dat de race moest doorgaan. Sterker nog, volgens George was dat vanaf het eerste gesprek al de lijn.

"Vanaf het begin was mijn eerste gesprek met Bernie en met Max van de FIA dat we door moesten gaan." Het was niet zomaar een kwestie van doordrukken. Rond het evenement werden verscherpte veiligheids- en noodprotocollen ingesteld, in nauwe samenwerking met lokale, staats- en federale Amerikaanse veiligheidsdiensten. George benadrukte dat de Speedway daarin goed voorbereid was.

"We hebben een goed veiligheidsplan en een goed noodplan. We hebben een lange geschiedenis van nauwe samenwerking met de instanties, van lokaal tot federaal niveau, dus we voelen ons goed gedekt."

Logistiek was het overigens geen sinecure. Het Amerikaanse luchtruim was dagenlang volledig dicht geweest en heropende pas vanaf 13 september stapsgewijs voor commercieel vliegverkeer. Voor de Europese teams betekende dat aangepaste vluchtschema's en strengere controles, met flinke logistieke hoofdpijn als gevolg. Toch bleek de tijdlijn richting eind september uiteindelijk haalbaar.

De race op Indianapolis ging door zoals gepland, zonder de boycots of harde weigeringen die twee weken eerder op Monza nog volop besproken werden.