Pokerspel rondom Max Verstappen draait op volle toeren

Officieel ligt Max Verstappen nog tot en met eind 2028 vast bij Red Bull, maar zijn contract omvangt diverse performance clausules. Deze zogeheten exitclausules geven de stercoureur de mogelijkheid om tussentijds zijn contract te ontbinden.

De vorm van Red Bull is in 2026 ver te zoeken: slechts een podiumplaats wist Verstappen bij elkaar te racen in zeven races. Een viervoudig wereldkampioen verlangt meer van zijn team, iets dat manager Raymond Vermeulen al meermaals liet optekenen. Max is loyaal, maar aan zijn loyaliteit zitten grenzen.

Verstappen kan in theorie weg, maar hoeveel serieuze opties zijn er voor hem? Welk team kan hem sportief én financieel een gouden toekomst bieden?

Ferrari: kapitaalkrachtig, maar….

Scuderia Ferrari trekt vanwege zijn geschiedenis en zeer ruime financiële middelen altijd de aandacht, maar is momenteel waarschijnlijk de minst realistische optie voor Verstappen. De huidige rijdersbezetting geen ruimte.

Charles Leclerc verlengde zijn contract en geldt als het gezicht van Ferrari voor de komende jaren. Lewis Hamilton lijkt dit seizoen herboren en beschikt over een contract met nog een optie voor minimaal nog één seizoen. De Brit laat er geen twijfel over bestaan: hij rijdt in 2027 voor Ferrari.

Dat maakt een scenario waarbij Verstappen naar Maranello vertrekt onwaarschijnlijk. Ferrari heeft geen aanleiding om haar huidige line-up te ontmantelen.

McLaren: de spectaculairste optie

De meest opzienbarende berichten komen uit Engeland. Britse media melden dat McLaren bereid zou zijn Verstappen een salaris van tachtig miljoen pond per seizoen aan te bieden, wat direct zou behoren tot de grootste contracten in de geschiedenis van de sport.

In dat scenario zou Oscar Piastri de overstap naar Red Bull maken, te meer omdat diens manager Mark Webber wat minder gecharmeerd zou zijn geraakt van McLaren. Daarmee McLaren ruimte creëert naast Lando Norris. Verstappen zou zich bij de Britse renstal bovendien kunnen herenigen met race-engineer Gianpiero Lambiase. GP vertrekt op termijn ook naar het team dat onder leiding staat van Zak Brown. De samenwerking tussen Max en GP geldt al jaren als een van de meest hechte en beste in het hele startveld.

Sportief is de aantrekkingskracht van McLaren evident. Het team is regerend kampioen in beide kampioenschappen en hoewel Mercedes en Ferrari op dit moment beter presteren, is de organisatie stabiel en de MCL40 laat zien dat de structuur voor de komende jaren goed is neergezet. Of het team werkelijk bereid is zo'n financieel risico te nemen, en of een duo Verstappen/Norris in de praktijk houdbaar is, blijft echter de grote onbekende.

Mercedes: ambitie versus intern dilemma

Mercedes geldt al langere tijd als een serieuze optie, zeker met het oog op de nieuwe motorreglementen waarbij de renstal en motorleverancier zeer sterk uit de startblokken komt. Toch stuit ook dit scenario op twee wezenlijke obstakels.

Het eerste obstakel is intern. Kimi Antonelli is het kroonjuweel van het Mercedes-programma. Het team investeerde jarenlang in zijn ontwikkeling en positioneert de negentienjarige Italiaan als de toekomst van de renstal. Naast hem rijdt George Russell, die binnen de ploeg nooit dezelfde onomstreden status heeft verworven.

Een komst van Verstappen zou die interne verhoudingen volledig op zijn kop zetten. De Nederlander heeft in het verleden teamgenoten stelselmatig overvleugeld. Coureurs als Pierre Gasly en Liam Lawson zagen hun reputatie in vergelijking met Verstappen flinke schade oplopen. Mercedes zal zich serieus afvragen of het verstandig is Antonelli, zijn meest gekoesterde talent, in diezelfde positie te manoeuvreren.

Het tweede obstakel is financieel. De salariseisen van Verstappen zijn van een orde die bij vrijwel elk team de interne balans verstoort. Of Mercedes die rekening wil én kan betalen, is allesbehalve vanzelfsprekend.

Daarnaast wil Verstappen veel vrijheid: weinig PR-werkzaamheden, volop ruimte om te racen in GT3’s en wie weet wel Le Mans. Kan Mercedes daarin wel mee? En past Verstappen altijd bij het 'brave' imago van de Duitse ster?
 

Red Bull: meest vertrouwde, maar meest onzekere pad

Paradoxaal genoeg is de meest voor de hand liggende keuze tegelijk de meest gecompliceerde. Red Bull staat voor een fundamentele overgang: het heeft voor het eerst een eigen krachtbron gebouwd. Dat is een ambitieus project, maar het brengt ook risico's mee die Verstappen als geen ander kan inschatten.

De technische organisatie veranderde de afgelopen periode ingrijpend. Een reeks prominente namen verliet het team, zonder dat Red Bull daar altijd even zichtbare versterking tegenover wist te stellen. Is het team sterk genoeg om de komende jaren mee te strijden voor de titel? Verstappen zal ook eisen stellen aan het technische (management) pakket.

Maar de andere kant van de balans is ook helder. Verstappen geniet bij Red Bull een uitzonderlijke positie, zowel financieel als persoonlijk. Hij krijgt ruimte voor zijn activiteiten buiten de Formule 1, waaronder zijn passie voor enduranceraces. Dat soort vrijheid is bij lang niet elk team vanzelfsprekend.

Binnen de paddock klinkt dat Red Bull onderzoekt of de prestatiegerelateerde exitclausules in Verstappens contract afgekocht kunnen worden, zodat beide partijen zich voor een langere periode aan elkaar verbinden. Dat die stap voor Red Bull bijna noodzakelijk is, weet iedereen. Zonder Verstappen dreigt het team terug te vallen naar de subtop en dat heeft niet alleen sportieve gevolgen maar raakt ook aan de aantrekkingskracht op sponsors en personeel.
 

Aston Martin en de rest: dromen mag altijd

De overige teams zijn in dit verhaal eigenlijk geen partij. Financieel zijn de salariseisen van Verstappen voor vrijwel ieder team onhaalbaar, terwijl het sportieve perspectief evenmin overtuigt.

Aston Martin vormde lange tijd een uitzondering op die regel. De nieuwe fabriek, de hypermoderne windtunnel en de komst van Adrian Newey als teambaas schilderden een ambitieus toekomstplaatje. Het team durfde heel stiekem te dromen van een groot kampioen in haar gelederen.

De AMR26 laat echter zien dat de stap naar de absolute top nog lang niet is gezet. Zolang Aston Martin eerder lager in het middenveld dan in de buurt van het podium opereert, blijft het een onrealistische bestemming voor een viervoudig wereldkampioen.

Het pokerspel spitst zich daarmee toe op vier namen: Red Bull, Mercedes, McLaren en, in mindere mate, Ferrari. Wanneer de kaarten definitief worden gelegd, hangt af van de volgende zetten in het pokerspel rondom Verstappen.