Auto Verstappen als lichtend voorbeeld voor F1-dieet

De gewichtsreductie is dit jaar zonder twijfel een van de belangrijkste uitdagingen voor de Formule 1-teams. Het minimumgewicht daalde van 798 kilo in 2025 naar 768 kilo dit seizoen, terwijl tegelijkertijd het elektrische vermogen toenam. Aan de vooravond van de eerste race zat vrijwel geen enkele auto al op het minimale gewicht.

McLaren kwam daar mogelijk het dichtst bij, mede dankzij een opvallende ontwerpkeuze: de MCL40 heeft een zeer korte wielbasis. Het reglement staat dit jaar maximaal 3400 millimeter toe, tegenover 3600 millimeter in het voorgaande seizoen. McLaren koos voor een wielbasis van slechts 3250 millimeter, ongeveer 150 millimeter korter dan het gemiddelde van de concurrentie.

Het verkorten van de wielbasis is namelijk een van de meest effectieve manieren om gewicht te besparen. Een kortere auto betekent simpelweg dat er minder materiaal nodig is. Daarmee kun je relatief eenvoudig kilo's besparen. Maar zoals zo vaak in de Formule 1 heeft iedere keuze ook een keerzijde.

McLaren liet dat in de eerste fase van het seizoen duidelijk zien. De MCL40 had een gebrek aan balans en genereerde minder downforce dan de concurrentie. Een kortere auto betekent namelijk ook dat er boven en vooral onder de auto minder ruimte is voor aerodynamische oppervlakken. Wat op de weegschaal dus winst oplevert, kan op een ander vlak qua performance weer worden ingeleverd.

Een kortere wielbasis kan daardoor een effectief dieet zijn, maar het maakt het concept van de auto ook meteen sterk bepalend. Tijdens de ontwikkeling kan dat vervolgens een beperking vormen. Teams moeten dan voortdurend zoeken naar extra prestaties zonder het delicate evenwicht van de auto te verstoren.

Fijne lijntjes

In het verleden werd bij verschillende onderdelen vaak magnesium gebruikt. Dat materiaal bleek echter te brandbaar en werd daarom verboden. Tegenwoordig ligt de winst vooral in een steeds slimmer ontwerp van onderdelen.

Dat geldt bijvoorbeeld voor mechanische componenten zoals wielnaven en fusees, maar ook voor onderdelen die uit composietmaterialen worden vervaardigd. Door nauwkeuriger te ontwerpen en alleen materiaal te gebruiken waar het daadwerkelijk nodig is, kunnen teams gewicht besparen zonder de betrouwbaarheid in gevaar te brengen.

Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Iedere gram die uit de auto wordt gehaald, moet uitgebreid worden gevalideerd. Onderdelen die lichter worden gemaakt, moeten immers nog altijd dezelfde structurele belastingen kunnen doorstaan en minstens zo betrouwbaar zijn als hun voorganger. Vooral bij de onafgeveerde massa is dat een bijzonder gevoelig proces. Denk hierbij aan de wielen, remmen en wielophangingen.

Red Bull geeft je gewichtsverlies?

Red Bull is dit jaar een goed voorbeeld van een team dat de auto gedurende het seizoen stap voor stap lichter heeft gemaakt. De aerodynamische updates waren niet alleen bedoeld om meer performance te vinden, maar ook om gewicht uit verschillende onderdelen te halen. Die combinatie levert uiteindelijk een efficiëntere auto op, met een betere verhouding tussen gewicht en vermogen.

Elke kilo telt daarbij. Het is algemeen bekend dat een gewichtsbesparing van tien kilo, afhankelijk van het circuit, ongeveer drie tot vier tienden van een seconde per ronde kan opleveren. Daarmee wordt meteen duidelijk waarom de teams zoveel moeite steken in hun dieet: een paar kilo minder klinkt op papier misschien niet spectaculair, maar op het circuit kan het een aanzienlijk verschil maken.

De Formule 1-auto op dieet zetten draait dan ook niet om één spectaculaire ingreep. Het is een voortdurend proces waarbij tientallen kleine verbeteringen samen het verschil maken. Iedere kilo moet ergens vandaan komen en iedere bespaarde gram moet worden terugverdiend in performance.