Het 'wapen' van Ferrari in gevecht met Mercedes

Wie gaat er in 2026 aan de haal met de constructeurstitel in de Formule 1? Dat is momenteel een van de grote vragen die op tafel ligt. De top vier teams zijn ondanks de nieuwe reglementen hetzelfde gebleven, al is de volgorde wel veranderd. Mercedes heeft de touwtjes in handen, met Ferrari, McLaren en Red Bull achter zich.

Mercedes en Ferrari lijken momenteel dan ook de twee grootste kanshebbers op de titel te zijn. Ferrari staat na elf races 72 punten achter Mercedes in het constructeurskampioenschap. Op papier is dat een fors gat, maar wie dieper in de cijfers duikt, ziet dat de Scuderia met een ander wapen de strijd aangaat: betrouwbaarheid en consistentie.

Waar Mercedes beschikt over de snelste auto op de grid, kampt het team van teambaas Toto Wolff met betrouwbaarheidsproblemen, waardoor de W17 al meerdere keren vroegtijdig de strijd moest staken. Ferrari blinkt daarentegen uit in het uitrijden van de races, het scoren van punten en het binnenhalen van resultaten wanneer de concurrentie het laat liggen.

Het verschil is tekenend. Mercedes wint races in dominante stijl met Kimi Antonelli en George Russell, maar betaalt daar een hoge prijs voor wanneer de techniek het begeeft. Ferrari pakt misschien minder zeges, maar laat daardoor zelden punten liggen.

Zo heeft Lewis Hamilton dit seizoen in alle elf Grands Prix punten gescoord. Geen enkele uitvalbeurt, geen enkel puntloos weekend. Met 169 punten staat de zevenvoudige wereldkampioen tweede in het WK, een prestatie die grotendeels te danken is aan de ijzersterke betrouwbaarheid van de SF-26. Bovendien eindigde hij nog geen enkele keer buiten de top zes in een Grand Prix.

Charles Leclerc viel twee keer uit: in Monaco en Barcelona. Maar zelfs met die twee nulresultaten scoorde Ferrari in elke Grand Prix punten als constructeur, omdat Hamilton telkens de schade beperkte. Daarnaast stonden Hamilton en Leclerc respectievelijk vijf en vier keer op het podium en wonnen ze allebei één race. Die consistentie is duidelijk te zien.

De andere kant van het verhaal

Mercedes laat een ander beeld zien. Russell viel uit in Canada door een probleem met de batterijmodule, terwijl hij ook in België de finish niet haalde na een touché met Hamilton in de openingsronde. Bovendien kampte hij daarvoor al met een probleem aan de auto. Antonelli kreeg in Barcelona met hetzelfde probleem als Russell in Canada te maken, waardoor de jonge Italiaan geen punten scoorde.

Daarnaast eindigde Russell in Monaco als twaalfde buiten de punten na een drive-through penalty, terwijl Antonelli op Silverstone terugviel naar P15 na een probleem met het voorwielschild en omdat hij de track limits te vaak had overschreden. In vrijwel alle races hadden Russell en Antonelli flink wat punten kunnen scoren als ze niet met problemen waren geconfronteerd. En precies daar profiteerde Ferrari in de eerste seizoenshelft van. Tegelijkertijd blijkt daaruit ook dat Ferrari simpelweg niet snel genoeg is om Mercedes op pure snelheid uit te dagen.

Met de zomerstop als adempauze en Zandvoort als eerstvolgende race blijft de constructeurstitel een zaak van de lange adem. Ferrari mag dan 72 punten achter Mercedes staan, de trend is duidelijk: zolang Mercedes punten blijft morsen door technische problemen, houdt Ferrari zichzelf in de race. En in een kampioenschap dat over 23 races wordt beslist, is de finish halen soms net zo belangrijk als het winnen van races.