Openhartige Verstappen: "Toen had mijn vader wat twijfels"

Op jonge leeftijd was Max Verstappen al niet weg te denken uit een kart. De Nederlandse coureur werd intensief begeleid door vader Jos en schopte het uiteindelijk tot de Formule 1. Verstappen stapte recent echter weer in een kart voor de Red Bull-challenge Max vs. 100. In gesprek met ESPN blikt hij openhartig terug op zijn karttijd.

"Het was echt een mooie periode in mijn leven", vertelt Verstappen. "Allerlei verschillende omstandigheden, circuits, reizen. Soms was het niet eens het raceweekend zelf waar ik het meest van genoot, maar gewoon het reizen samen met mijn vader."

"Achter in het busje, veel praten over het leven, veel praten over het heden, maar natuurlijk ook over waar we naartoe probeerden te werken. Karten is zonder twijfel een enorm belangrijk onderdeel van mijn leven geweest."

Verstappen had veel aan de hulp van zijn vader. "Hij was mijn monteur en mijn motorentuner. We hadden ook onze eigen testbank in de werkplaats, dus we deden heel veel in eigen beheer. Ik ken genoeg vaders die monteur zijn of met hun zoon werken, maar ik ken niemand die dat zo intensief heeft aangepakt. Mijn vader begreep echt haarscherp wat er nodi

Moeite op school

Niet alles was natuurlijk rozenkleur en maneschijn. Verstappen wijst op school: "Het was zwaar. Soms kwam je dan op maandag weer thuis en had je eigenlijk een hele week aan lessen gemist, waarna je in twee of drie dagen probeerde in te halen wat je had laten liggen. Sowieso vond ik school al niks, dus dat maakte het extra lastig."

"Mijn doel was altijd om iets te gaan doen in het leven waar je geen school voor nodig hebt. En daarnaast zei ik ook altijd tegen mezelf: zelfs als het niks wordt in de racerij, kan ik altijd nog terug naar school. Je krijgt hier maar één kans voor. Als je faalt omdat je krampachtig school probeert bij te benen, zou ik mezelf dat nooit vergeven. School kun je later altijd nog inhalen."

Ook op de baan waren er soms twijfels, beaamt Verstappen. "Ik denk dat er een periode was waarin mijn vader wat twijfels had. We gingen altijd naar hetzelfde circuit in Genk, en op een gegeven moment bleef ik een beetje steken. Als je vier jaar oud bent zet je vanzelf stappen, maar rond een jaar of vijf/zes leek het alsof ik op een plateau zat. We gingen maar door, steeds opnieuw, maar ik werd niet echt sneller."

Verstappen legt uit wat er gebeurde. "Ik bleef steeds een paar tienden te traag ten opzichte van wat het moest zijn, van de oudere jongens, want daar vergelijk je jezelf mee. Toen kreeg mijn vader een goed idee. We gingen voor het eerst naar een ander circuit, dus ik reed voor de allereerste keer ergens anders."

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Het kwartje valt

De keuze van Jos bleek Verstappen op weg te helpen. "Op die specifieke baan ging het eigenlijk meteen heel goed. En toen ik daarna terugkwam in Genk, viel het kwartje daar ook ineens en had ik de snelheid te pakken. Misschien had mijn hoofd gewoon even een reset nodig door andere bochten en een andere combinatie van bochten te zien."

"Jaren later heb ik het er nog met mijn vader over gehad, maar ik herinner me het beeld van telkens weer naar Genk gaan en die eerste keer op dat andere circuit nog heel goed. Destijds wist ik niet dat mijn vader zich zo'n zorgen maakte over mijn snelheid, maar die volgorde staat me nog helder voor de geest omdat het op die andere baan zo goed ging."

"Mijn vader zei toen: 'Morgen gaan we weer, maar dan naar Genk.' Ik had zoiets van: 'Is goed, prima. Ik rijd overal.'"