De Indy 500 gaat eigenlijk heel gemoedelijk van start. Er gebeurt niet veel, terwijl vooraan Alexander Rossi en Alex Palou stuivertje wisselen aan de leiding. Pas na een ronde of twintig vindt er een eerste incident plaats tussen Ryan Hunter-Reay en de enige dame, Katherine Legge. De pace car wordt de baan op gestuurd en als het gros van de coureurs de pits opzoekt, ligt Rinus VeeKay vanaf P11 plots aan de leiding.
Als bij de herstart het opnieuw mis gaat, deze keer voor Ed Carpenter in het gedrang, gaat VeeKay wél naar binnen tijdens een caution. Hij valt ver terug, maar rijdt dan nog steeds 'out of sync'. Zo zien we hem op enig moment weer vooraan, om vervolgens weer terug te vallen, maar met elke stint wint hij een paar plekjes.
Die voorzichtige opmars stagneert als tijdens een caution vanwege technisch malheur voor Will Power de regen licht in hevigheid toeneemt en er onweer wordt waargenomen en de coureurs hun auto in de pitstraat stilzetten. Belangrijk om te weten bij een eventueel afvlaggen van de race: Scott Dixon is dan de leider.
Gegokt en (half) verloren
Maar van afvlaggen is geen sprake. Na zo'n tien minuten worden de motoren alweer gestart en mag Dixon dus het veld aanvoeren bij aanvang van de laatste 93 ronden. David Malukas maakt van die kans gebruik om de jump te maken naar P1 en niet viel later volgt een caution, wederom vanwege het weer. De coureurs rijden wel door en de ronden tikken weg, maar men wacht al rijdend tot het droog wordt.
Bij de herstart ontstaat een gevecht tussen Palou, Daly en McLaughlin om de leiding, terwijl VeeKay zijn plekje op het randje van de top tien consolideert, vlak achter Mick Schumacher.
Hij rijdt veel langer door dan ieder ander en klimt zo op naar P7 en het lijkt erop dat VeeKay door serieus in te houden een volledige pitstop probeert uit te sparen. Daar slaagt hij in, maar door dat sparen heeft hij in de groep van coureurs op een alternatieve strategie alsnog veel verloren. Maar een top tien-klassering lonkt.
Het zijn dan uiteindelijk McLaren-coureur Pato O'Ward en Felix Rosenqvist, ook op de alternatieve strategie, die met zijn tweeën uit gaan maken wie er wint. Met vijftien ronden te gaan is er de move van Rosenqvist met een kleine buffer tot gevolg. Echter een code rood met nog 9 ronden te gaan doet de kaarten opnieuw schudden. Alle onderlinge verschillen vallen weg.
De herstart gebruikt VeeKay om in één ruk naar P5 te knallen, maar omdat Mick Schumacher de muur raakt, volgt nog een caution, met een eindsprint van één ronde tot gevolg.
Daarin pakt Malukas het voordeel, maar de slipstream is er voor Rosenqvist die uiteindelijk met 0,023 seconde in de laatste twintig meter wint. Rinus VeeKay wordt heel fraai zesde!
Meest gelezen
In dit artikel
Nooit meer iets van de Formule 1 missen? Dat kan! Zet met een druk op de knop de Formule 1-kalender van 2026 in jouw agenda. Gebruik de button hieronder om hem in de agenda van je smartphone of pc te plaatsen en mis geen seconde van het nieuwe seizoen!
+ Toevoegen aan agenda + Toevoegen aan agenda
We hebben ook een versie met alleen de race en kwalificatie.
klik hier voor deze versie en meer uitleg.
Praat mee!