Yuji Ide's Formule 1-carrière duurt precies vier Grands Prix. Op 10 mei 2006 wordt hij de eerste coureur in de moderne geschiedenis wiens superlicentie wordt ingetrokken wegens incompetentie. Voor velen blijft hij de maatstaf waartegen alle andere mislukte F1-avonturen worden afgemeten.
Een rampzalige start
Wanneer Ide in 2006 bij Super Aguri debuteert, zijn de tekenen meteen verontrustend. In de kwalificatie voor de seizoensopener in Bahrein is hij negen seconden langzamer dan de poletijd van Michael Schumacher. In Australië wordt de kloof nog groter: elf seconden achter polesitter Jenson Button.
Teamgenoot Takuma Sato overtreft hem significant. Ide's eerste twee races eindigen met mechanische uitvalbeurten. In Australië finisht hij als dertiende, op drie ronden achterstand, geclassificeerd als de laatste gefinishte coureur. Hij spint bovendien herhaaldelijk tijdens races.
De taalbarrière speelt een cruciale rol. Teambaas Aguri Suzuki legt uit dat communicatie via de boordradio vanuit het Japans vertaald moet worden, wat lastige gesprekken oplevert met Ide's race-engineer. Suzuki erkent dat Ide's onervarenheid in F1 zelfs zijn Japanstalige antwoorden moeilijk te begrijpen maakt.
Het incident dat alles beëindigt
Het beslissende moment komt tijdens de Grand Prix van San Marino op het circuit van Imola, vandaag precies 20 jaar geleden. Het is de openingsronde van zijn vierde race; Ide probeert Christijan Albers in te halen bij Villeneuve-chicane en rijdt de Nederlander van de baan.
Albers' auto tolt meerdere keren over de kop in het gravel en loopt aanzienlijke schade op. Ide valt later uit met ophangingsproblemen.
Na het incident adviseert de FIA Super Aguri dat Ide meer ervaring nodig heeft. Op 4 mei 2006 laat het team hem vallen voor de Grand Prix van Europa op de Nürburgring. De FIA trekt vervolgens zijn superlicentie volledig in, waardoor hij wordt verhinderd deel te nemen aan verdere F1-races dat seizoen.
Meest gelezen
In dit artikel
Praat mee!