Doemscenario nieuwe F1-motoren werd werkelijkheid

De introductie van de nieuwe V6-turbohybride motoren in 2014 moest de Formule 1 toekomstbestendig maken: efficiënter, technologisch relevanter en aantrekkelijker voor fabrikanten. In plaats daarvan stortte de sport zich in een van de meest bizarre en chaotische periodes uit haar geschiedenis.

Betrouwbaarheidsproblemen, exploderende kosten en politieke spelletjes brachten de grid in 2015 zelfs terug tot een schokkend dieptepunt: slechts vijftien auto's stonden aan de start van de Grand Prix van Australië.

De nieuwe krachtbronnen waren extreem complex. Naast de verbrandingsmotor moesten teams omgaan met twee energieterugwinningssystemen (MGU-K en MGU-H), geavanceerde elektronica en strikte brandstof- en flowlimieten. Vooral Renault en Honda onderschatten de uitdaging. Motoren vielen stil, turbo's begaven het, software faalde en coureurs strandden regelmatig langs de baan. Gridstraffen werden zó normaal dat startopstellingen soms absurd aanvoelden.

Renault, motorleverancier van Red Bull en Toro Rosso, kreeg het zwaar te verduren. Red Bull, jarenlang dominant, zag zijn titelaspiraties verdampen en spaarde zijn kritiek niet. Openlijke ruzies tussen team en motorleverancier haalden wekelijks de headlines. 

Honda, teruggekeerd als partner van McLaren in 2015, deed het mogelijk nog slechter. Fernando Alonso en Jenson Button reden rond met een dramatisch vermogenstekort en onbetrouwbare techniek. Alonso’s veelzeggende 'GP2 engine'-uitspraak in Japan werd het symbool van Honda's mislukte comeback.

Historisch dieptepunt in Australië

Maar de problemen beperkten zich niet tot prestaties alleen. De kosten voor motorontwikkeling explodeerden, terwijl kleinere teams juist probeerden te overleven. Caterham en Marussia gingen in 2014 failliet. Sauber en Force India balanceerden op het randje. De sport werd steeds afhankelijker van een paar grote fabrikanten, wat de verhoudingen verder scheef trok.

Het dieptepunt volgde bij de seizoensopener van 2015 in Melbourne. Manor, de doorstart van Marussia, kreeg zijn auto’s niet tijdig rijklaar en moest verstek laten gaan. Door een crash in de kwalificatie viel Valtteri Bottas geblesseerd af, terwijl Kevin Magnussen door motorproblemen en Daniil Kvyat door versnellingsbakproblemen vóór de race niet eens konden starten starten. Het resultaat: slechts vijftien auto’s op de grid, een onwaardig gezicht voor de koningsklasse van de autosport.

Krijgen we in 2026 opnieuw dit soort taferelen te zien als de teams de nieuwe technieken nog niet direct volledig weten te doorgronden? Het kan niet worden uitgesloten. Qua aanblik is het natuurlijk F1-onwaardig, een grid met 15 auto's aan het vertrek, maar aan de andere kant is het natuurlijk ook hoogst interessant.