Ferrari zet alles op alles met radicale ommezwaai

De Grand Prix van Italië is voor Ferrari meer dan alleen de thuisrace. Op Monza moet blijken hoeveel dichter de Italiaanse renstal daadwerkelijk bij Mercedes kan komen met behulp van een belangrijke upgrade. Ferrari introduceert op het beroemde circuit een aangepaste krachtbron in de SF-26, waarmee het team een specifiek probleem uit de eerste fase van het seizoen probeert aan te pakken.

De upgrade is mogelijk dankzij de uitslag van de tweede ADUO-periode van 2026. Die geeft Ferrari binnen de huidige reglementen de ruimte om bepaalde onderdelen van de verbrandingsmotor aan te passen. De FIA beoordeelt het prestatieverschil tussen de verschillende krachtbronnen namelijk op basis van de verbrandingsmotor, zonder de prestaties van de volledige krachtbron, inclusief het elektrische component, mee te nemen.

Juist op het gebied van de verbrandingsmotor had Ferrari aan het begin van het seizoen een nadeel ten opzichte van de concurrentie. Dit had alles te maken met de grootte van de turbo.

Grotere turbo

Bij het ontwerp van de huidige krachtbron koos Ferrari bewust voor een relatief kleine turbo. Daar zat een duidelijke gedachte achter. Een kleinere turbo kan sneller op toeren komen, waardoor het vermogen sneller beschikbaar is.

Dat is vooral interessant bij het accelereren vanuit lage snelheid en bij de start. Bij een grotere turbo duurt het langer voordat deze voldoende snelheid heeft opgebouwd. Dat verschijnsel staat bekend als turbo-lag: de vertraging tussen het moment waarop de coureur gas geeft en het moment waarop de turbo extra lucht en daarmee extra vermogen levert.

Ferrari hoopte daarmee een voordeel te creëren. In de praktijk bleek dat echter minder belangrijk dan vooraf gedacht. Dat komt door de zogenoemde 'Pre-start-procedure'. Voor de start mogen de krachtbronnen vijf seconden lang opgespoeld worden. Daarmee kan de turbo alvast op druk worden gebracht, waardoor de turbo-lag grotendeels wordt opgeheven.

Het voordeel van Ferrari's kleinere turbo is daarmee grotendeels verdwenen. Tegelijkertijd blijft het nadeel van de ontwerpkeuze bestaan: een kleinere turbo is minder effectief op hoge toerentallen.

Daarmee liep Ferrari vooral op de lange rechte stukken tegen een probleem aan. Juist daar is het maximale vermogen van de verbrandingsmotor van groot belang. Dat maakt de keuze voor een grotere turbo in Monza extra interessant.

Elektrisch vermogen

De Ferrari-technici hebben hun nieuwe upgrade daarom rond één belangrijk onderdeel gebouwd: een grotere turbo. Hoewel het op het eerste gezicht om één onderdeel gaat, heeft zo'n wijziging bredere gevolgen voor de krachtbron. De turbo bepaalt namelijk hoeveel lucht de motor binnenkrijgt en heeft daarmee direct invloed op onder meer de verbranding.

Ferrari moet de grotere turbo daarom combineren met aanpassingen aan de verbranding van de motor, de elektronische aansturing van de ontsteking, het brandstofverbruik en de manier waarop het vermogen en koppel worden opgebouwd.

De nieuwe turbo staat dus niet los van de rest van de krachtbron. Verschillende parameters moeten opnieuw op elkaar worden afgestemd om de extra luchtstroom daadwerkelijk om te zetten in bruikbaar vermogen. Daarom is de upgrade technisch gezien ingrijpender dan alleen het vervangen van een turbo.

Blik richting 2027

De upgrade heeft bovendien gevolgen voor een ander belangrijk onderdeel van de huidige F1-krachtbron: de elektrische systemen. In 2026 is de wisselwerking tussen de verbrandingsmotor en het elektrische gedeelte belangrijker dan ooit. Het draait niet alleen om hoeveel vermogen de motor kan produceren, maar ook om wanneer dat vermogen beschikbaar is en hoe de elektrische energie gedurende een ronde wordt ingezet.

Een krachtigere verbrandingsmotor geeft Ferrari meer mogelijkheden om de beschikbare elektrische energie optimaal te gebruiken. Het gaat uiteindelijk om de manier waarop de verschillende onderdelen van de krachtbron elkaar aanvullen.

De nieuwe turbo moet de problemen die Ferrari aan het begin van het seizoen had daarom niet volledig laten verdwijnen. Het doel is vooral om het prestatieverschil kleiner te maken en de krachtbron efficiënter te laten functioneren.

De upgrade in Monza kan bovendien een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van volgend jaar. Ferrari beschikt op basis van de regels rond de ADUO in 2027 over nog twee mogelijkheden om verdere upgrades aan de krachtbron door te voeren.

De versie die dit weekend wordt geïntroduceerd, kan daarom worden gezien als een belangrijke basis voor de krachtbron van 2027. De nieuwe turbo en de bijbehorende aanpassingen aan de verbranding leveren Ferrari niet alleen direct extra prestaties op, maar ook belangrijke informatie voor de volgende upgrades.

Geschatte winst

Volgens informatie uit de paddock heeft Ferrari op de testbank een prestatieverbetering van meer dan twee procent gemeten bij de verbrandingsmotor. Daarbij heeft ook Shell een bijdrage geleverd. De brandstofleverancier werkte samen met Ferrari aan een verdere verfijning van de brandstof, wat eveneens extra prestaties moet opleveren.

De vraag is nu hoeveel van die winst Ferrari daadwerkelijk op het circuit weet om te zetten in rondetijd. Een testbank en een echte F1-auto zijn immers niet hetzelfde. Op het circuit spelen ook factoren als de afstelling van de auto, de banden en het gebruik van elektrische energie een belangrijke rol.

Toch is Monza een interessante testcase. Het circuit telt meerdere lange rechte stukken, waardoor het maximale vermogen van de krachtbron zwaar meetelt. Precies daar zou Ferrari met de grotere turbo een stap vooruit moeten zetten.

De Grand Prix van Italië moet daarmee niet alleen laten zien hoeveel sneller de SF-26 is geworden, maar ook of Ferrari met deze upgrade een belangrijke achterstand op Mercedes kan verkleinen.

Voor Ferrari-fans is de hoop dan ook duidelijk: na een moeizame start van het seizoen moet het hart van de SF-26 in Monza eindelijk krachtiger kloppen.