Häkkinen ontsnapt aan de dood na akelige horrorcrash - terugblik

Mika Häkkinen werd in 1995 nog gezien als groot talent in de Formule 1. De Fin wist dat jaar een onbetrouwbare McLaren tot tweemaal toe op de tweede plaats te krijgen. We weten dat hij zich in de jaren die volgden langzaam ontwikkelde tot de grootste concurrent van Michael Schumacher, maar het scheelde niet veel of hij had dat nooit mee mogen maken na een angstaanjagende crash in de vrijdagkwalificatie voor de GP van Australië in 1995.

Häkkinen naderde Brewery Bend, de bocht op het Adelaide Street Circuit, op volle snelheid. Wat hij echter niet wist, was dat hij een lekke band had. Bij het aanremmen verloor hij de controle over zijn McLaren MP4/10, waarna hij over de kerb spinde en kort de lucht in werd gelanceerd, voordat hij frontaal met bijna 200 kilometer per uur in de enkele rij bandenstapels eindigde.

Tegenwoordig zou een crash als deze hard aankomen, maar verre van levensgevaarlijk zijn. Een vergelijkbare crash op het gebied van impact is die van Max Verstappen tijdens de GP van Groot-Brittannië in 2021, toen hij met 51G in de bandenstapels terechtkwam. Häkkinen had echter niet de beschikking over het HANS-systeem en de enkele rij bandenstapels werd in zijn geval gevolgd door een betonnen muur.

De impact van de crash van Häkkinen was dan ook dramatisch, waarbij hij het niet had kunnen navertellen als het medisch personeel niet adequaat had ingegrepen. De Fin werd door het ontbreken van het HANS-systeem namelijk door zijn cockpit heen gegooid. Hij klapte zo hard met zijn hoofd tegen het stuur aan dat het stuur door de impact brak. Daarna maakte zijn hoofd nog contact met de zijkanten van zijn cockpit.

Daarbij liep hij een zware schedelfractuur, interne bloedingen, een geblokkeerde luchtweg, een gedeeltelijke gezichtsverlamming en gebroken gehoorbeentjes op.

De herinnering

In een speciale aflevering van de serie Beyond the Grid ging Häkkinen eerder al in op het incident, waarvan hij nog verrassend veel bewust heeft meegemaakt.

"Ik zag de vangrail niet aankomen, omdat de auto door de lucht tolde. Toen ik de vangrail raakte, gebeurde dat dus heel plotseling. Het kwam als een verrassing. Op dat moment bewoog mijn hoofd met enorme kracht, waardoor ik mijn schedel brak. De klap zelf ging gepaard met een enorm geluid. Ik herinner me nog dat ik in de auto zat en mijn armen niet kon optillen. Ik kon mijn benen niet bewegen. Ik besefte dat dit ernstig was."

"Ik realiseerde me wat er was gebeurd en zei tegen mezelf: 'Mika, doe gewoon niets.' Nou ja, ik kon toch al niet bewegen. Maar om de een of andere reden gaf mijn brein me het signaal dat ik me niet moest bewegen. Blijf rustig en wacht tot er hulp komt. Gelukkig stond er bij die specifieke bocht een heel medisch team klaar, inclusief artsen. Binnen vijftien tot twintig seconden waren ze bij me om me te helpen. Toen ontdekten ze dat ik niet kon ademen."

Reddende engelen

Twee vrijwillige artsen, die toevallig vlakbij de plaats van het ongeval stonden, schoten snel te hulp. Binnen 15 seconden waren zij ter plekke en voerden zij een tracheotomie uit, zodat de luchtwegen van de Fin weer vrij waren.

"Op dat moment voerden ze een spoedtracheotomie bij me uit. Ik herinner me de pijn en daarna verloor ik het bewustzijn. Tot het moment waarop ze een opening in mijn keel sneden, was ik bij bewustzijn."

Daarna leek Häkkinen te bezwijken onder zijn verwondingen. Sid Watkins, medisch officier van de F1, moest Häkkinen tot twee keer toe reanimeren toen hij zelf eenmaal was aangekomen op de plek van de crash. 

Na de uitgebreide medische zorg werd Häkkinen overgebracht naar het Royal Adelaide Hospital, waar hij op de Intensive Care en Neurochirurgische afdeling kwam te liggen. Ruim een dag lag hij in een coma, waar hij vervolgens uit ontwaakte. In totaal zou hij zo'n 2,5 maand in het ziekenhuis herstellen van de crash. 

Het verhaal kent echter een gelukkig einde. Aan de start van het seizoen 1996 was Häkkinen weer helemaal terug, waarna hij zich in 1998 en 1999 kroonde tot wereldkampioen Formule 1. 

Beelden van de crash van Häkkinen zijn volop te vinden op het internet. Deze mogen hier vanwege het auteursrecht echter niet gedeeld worden.