Max Verstappen mag zich inmiddels een van de meest succesvolle coureurs in de geschiedenis van de Formule 1 noemen. De Nederlander heeft vier wereldtitels achter zijn naam staan, net als 71 zeges, 48 polepositions en 127 podiumplaatsen. Daarbij wordt ook vaak over zijn houding gesproken, iets waar voormalig IndyCar-coureur James Hinchcliffe nu verder op ingaat.
"Ik denk dat je een houding op het circuit moet hebben, en daarnaast ook een houding buiten het circuit. Ik denk echt dat die twee verschillend kunnen zijn. Ik wil niet zeggen dat veel coureurs verschillende persoonlijkheden hebben, maar ik denk echt dat je persoonlijkheid buiten de auto tot op zekere hoogte bepalend is voor wie je bent en hoe je in de auto rijdt", zegt Hinchcliffe in de F1 Nation-podcast.
"Maar ik denk dat er altijd een extra randje is, zodra de helm opgaat. JP (Jolyon Palmer) is de aardigste man ter wereld, maar ik weet zeker dat, toen hij in een Grand Prix reed, het ellebogen naar buiten was als het nodig was en dat er een killerinstinct kon zijn."
Controverse
Daarna geeft Hinchcliffe aan voor welke aanpak hij zou kiezen. "Ik ga voor de aanpak en houding van Max Verstappen in de auto, wat betreft de meedogenloze jacht op het absolute uiterste en het rijden tot op een fractie van de limiet van de regels. Soms misschien een of twee keer per seizoen daarbuiten, maar ik denk dat zijn aanpak in de raceauto gewoon zo toegewijd is. Zo'n soort houding in de auto is denk ik cruciaal."
Palmer reageert daarop. "Ik ben het er wel min of meer mee eens. Ik zat daarbij te denken aan het niet-aflatende streven naar perfectie in de auto. Je neemt geen genoegen met de tweede plaats, je neemt geen genoegen met minder dan het absolute maximum dat je kunt halen. Ik dacht aan Max en iemand als Michael Schumacher."
"Wat ze allebei gemeen hebben, is een zekere mate van controverse doordat ze de regels te ver hebben opgerekt, omdat ze zo wanhopig waren om het absolute maximum te halen, in plaats van op een bepaalde dag te accepteren dat het niet lukt. Dat is niet de juiste zet. Ze proberen iets dat hen vervolgens in de problemen brengt", zegt de voormalig F1-coureur.
"Dus dat is waar ik niet precies weet hoe je je als coureur wilt gedragen. Ik denk dat het afhangt van je eigen ethiek en moraal, hoeveel je bereid bent te riskeren. In het geval van Schumacher gaat het zeker ook om reputatie, als je kijkt naar Jerez 1997 en in de Rascasse (tijdens de GP van Monaco in 2006). Dan hebben we het over grote dingen die in het verleden zijn gebeurd."
"En Max in 2021: er waren veel grote momenten waarop hij de ene na de andere straf kreeg, of in ieder geval straffen die in het verleden aanleiding gaven tot discussie, al was dat niet helemaal op het niveau van Schumacher. Je zag bij de meervoudige wereldkampioenen die eigenschap van: 'Ik ga van je winnen, ik vind wel een manier om iets te laten werken'. Die laatste 1 procent hebben andere coureurs waarschijnlijk niet helemaal. Of je die laatste 1 procent per se wilt, is denk ik een kwestie van persoonlijke voorkeur."
'Het is nooit genoeg'
Maar gaat het daarbij om een ijskoude houding, of is het passie? Palmer vervolgt zijn verhaal. "Voor mij is het alsof het gewoon een rationele afweging is. Kan ik deze manoeuvre doen? En als het ook maar enigszins haalbaar is, kan ik het net zo goed proberen. Het is eigenlijk gewoon een absoluut verlangen naar succes. Het is het soort mentaliteit dat een tweede plaats niet goed genoeg is."
"Terwijl ik denk dat andere coureurs, zoals ik al zei, dat waarschijnlijk niet zouden hebben. Die denken: 'Ik ga heel wat stof doen opwaaien door hiervoor te gaan. Dit zou wel eens een riskante zet kunnen zijn'. Ik denk dat als je naar Max en Schumacher kijkt, je coureurs ziet die risico's nemen om straffen te incasseren als het misgaat, om daadwerkelijk een race te winnen die anderen niet zouden winnen."
Tot slot is daar Hinchcliffe. "Het is nooit genoeg; het is die houding om nooit genoegen te nemen met minder, toch? Of je nu strijdt om de zevende en achtste plaats of om de eerste en tweede, de houding van deze coureur achter het stuur is altijd hetzelfde. Zijn aanpak is altijd hetzelfde. Elke auto die voor hem rijdt, hoort achter hem te rijden. Hij zal er alles aan doen om dat voor elkaar te krijgen."
Meest gelezen
In dit artikel
Praat mee!