Norris herbeleeft winnen wereldtitel: "Toen leek alles heel lang te duren"

De strijd om de wereldtitel in 2025 was een van de spannendste van de afgelopen jaren. Op het moment dat het F1-circus aankwam in Abu Dhabi konden Lando Norris, Max Verstappen en Oscar Piastri nog kampioen worden. Norris had, gezien zijn voorsprong, de beste papieren en wist uiteindelijk precies genoeg te doen om tot wereldkampioen gekroond te worden.

Maar hoe heeft Norris de race beleefd? De Brit geeft in LandoLOG, zijn reeks vlogs op YouTube, een inkijkje in zijn gedachten. "Het was de week van het belangrijkste moment in mijn leven, en ik wist eerlijk gezegd niet hoe ik me moest gedragen. Ik wist niet of ik er enorm veel zin in moest hebben of dat ik bang moest zijn. Ik kan me herinneren dat ik enorm nerveus was, maar dat ben ik eigenlijk altijd voordat de kwalificatie of race begint, dat is normaal."

"Maar op het moment dat ik in de auto stapte, was ik er eigenlijk gewoon klaar voor. Ik voelde me ineens heel kalm. Het was gewoon één van die dagen. Al wist ik diep van binnen wel dat dit het moment was waarop het moest gebeuren."

Herinneringen vliegen voorbij

Die kalmte bleef ook op het moment dat de lampen uitgingen, verklaart Norris: "Het voelde oprecht als een 'gewone' race." Dat verdween echter tijdens de absolute slotfase van de race, toen het kampioenschap binnen handbereik was: "Op het moment dat er nog twee rondes te gaan waren, leek alles ineens heel lang te duren."

"Dat is het moment waarop je aan van alles gaat denken: iedere schroef, elke bout, ieder draadje. Ik begon me voor te stellen wat ieder onderdeel van mijn auto op dat moment deed. Je komt op een punt waarop je denkt: 'wat kan er nu nog allemaal fout gaan?' Op het moment dat alles goed gaat, ga je denken aan de kleine dingen."

"Ik dacht aan mijn eerste dag in een kart, ik herinnerde me dat ik op een klein tennisveld stond en dat ik donuts ging draaien. Ik had lol. Gedurende die laatste twee ronden dacht ik verder aan alle raceklassen waarin ik heb gereden: Europese en internationale kartwedstrijden, Formule 4, Ginetta's, Toyota Racing Series, Formule 3, Formule 2 — allemaal heel vluchtig. De beelden kwamen voorbij in mijn hoofd. En ondertussen moest ik natuurlijk wel de auto op de baan houden."

"Dat is hoe de laatste twee ronden ongeveer gingen, tot ik in de laatste sector, bij het hotel, aankwam. Ineens beeldde ik mijn moeder in, die in de garage stond. Dat was het eerste moment waarop ik me echt ging beseffen wat er ging gebeuren. En ik beeldde gewoon de garage in: daar stonden mijn ouders, mijn broer, mijn zussen, allemaal in de garage tijdens die laatste vier bochten. Op dat moment komen alle emoties naar boven, want dit is waar iedereen 18 jaar lang voor heeft gewerkt."