Palmer deelt hilarische Alonso-anekdote: "Zat net een magnum te eten"

Fernando Alonso was in zijn tweede McLaren-periode vaak gebrand om het maximale uit een slechte F1-auto te halen. Dit leverde soms ook fantastische boordradio's op. De bekendste is nog altijd 'GP2-engine', maar hij had nog meer van dit soort momenten. Eén daarvan was tijdens de GP van Italië, toen hij niet blij was met een straf die Jolyon Palmer kreeg voor het inhalen door een chicane af te steken.

De Brit kreeg een tijdstraf van vijf seconden. Veel te licht volgens Alonso, die vervolgens losging over de boordradio: '5 seconds? It's a joke, a joke!', aldus de Spanjaard na het horen van het nieuws.

In de F1 Nation-podcast wordt Palmer negen jaar later geconfronteerd met het moment. Hij deelt zijn kant van het verhaal en doet dat met een vrij opmerkelijke, maar ook grappige anekdote: "Weet je wat het grappige was? Ten eerste: hij had totaal geen snelheid op de rechte stukken. Dit was het absolute dieptepunt van het tijdperk McLaren-Honda."

"Ik probeerde hem in te halen nadat ik, volgens mij, uit de pitstraat was gestart. Hij was vanzelfsprekend aan het verdedigen als een tijger. Uiteindelijk was er een moment waarop ik ongeveer halverwege zijn auto kwam aan de buitenkant van de bocht. Toen sneed ik de chicane af. Ik zou zeggen dat hij me van de baan drukte. Daar waren de stewards het overigens niet over eens. En dus gaven ze me een tijdstraf van vijf seconden."

'KARMA'

Palmer maakt vervolgens duidelijk dat het hem weinig kon schelen, gezien de posities van beide heren in de race: "Ik gaf er echt niets om, want ik reed weg bij hem, maakte vervolgens mijn pitstop en kwam vervolgens weer voor hem de baan op. Het was zo'n weinigzeggend moment in mijn race. Ik was het eigenlijk al snel weer vergeten."

Wat volgde leverde bij Palmer echter de nodige verbazing op. Alonso vroeg een tijdje later op welke positie Palmer lag. Toen het team hem vertelde dat de Brit was uitgevallen, was de reactie van de Spanjaard: 'Karma'. Palmer weet nog goed waar hij was toen hij dat hoorde:

"Ik had echt geen idee dat het hem zo hoog zat. Zo'n vijftien ronden later viel ik uit met een hydraulisch probleem. Ik stapte uit de auto, deed vervolgens mijn mediaverplichtingen, je kent het wel: 'Weer een zware dag. De betrouwbaarheid is niet goed. Allemaal van dat.'"

"Vervolgens pak ik een ijsje uit de kantine, zondagmiddag, zware werkdag, even mezelf verwennen. Ik zat letterlijk aan een Magnum te sabbelen, terwijl de race te volgen was op een tv-scherm bij Renault. En ineens hoor ik Fernando vragen: 'Waar is Palmer?' En daar zat ik met een ijsje in mijn mond, verbaasd dat hij daar echt door was geraakt. Ik kon er nog minder dan niets om geven."

"Ik kan niet geloven hoe kwaad hij zich daarover maakte. Maar het is typisch Fernando Alonso dat zoiets betekenisloos om P14 in de race onder zijn huid was gekropen", besluit Palmer, waarmee hij aangeeft dat Alonso altijd hongerig is geweest om het maximale uit een auto te halen, ook al was het een weinigzeggende veertiende positie.