De Cadillac waarmee het kwartet van Wayne Taylor Racing aan de start verscheen kon de topsnelheid van de Mazda's en de Acura's niet evenaren. Regen bleek zodoende een godsgeschenk voor Van der Zande en de zijnen: in de drijfnatte omstandigheden maakten stuurmanskunst het verschil boven topsnelheid.
Nadat de endurancerace voortijdig tot een einde was gebracht, doordat de omstandigheden te gevaarlijk waren om in te rijden, werden Van der Zande, Alonso, Kobayashi en Taylor tot eindwinnaars uitgeroepen. "We wisten alle vier dat we in de beginfase van de wedstrijd geen risico's moesten nemen", blikt Van der Zande terug. "Het verschil wordt in Daytona gemaakt in de laatste uren. Het heeft geen zin om rare manoeuvres te maken voor het echt ergens om begint te draaien." In de regen bleek Alonso een klasse apart. De 37-jarige Spanjaard ging soms wel drie seconden per ronde rapper in de rondte dan zijn directe concurrenten. "De regen heeft ons in de kaart gespeeld", erkent Van der Zande. "Zonder de regen hadden we niet gewonnen, dan waren de Mazda's en de Acura's ons weer voorbij gegaan." Toine Hezemans (1978), Jan Lammers (1988 en 1990) en Arie Luyendijk (1998) gingen Van der Zande voor als Nederlanders die de 24-uursrace van Daytona wonnen.
Meest gelezen
