Ferrari valt op met doorontwikkeling van slimme innovatie

Ferrari heeft dit weekend op Monza niet alleen de geëvolueerde power unit geïntroduceerd via de toegestane aanpassingen onder de ADUO-regelgeving. Gezien de unieke karakteristieken van het Italiaanse circuit, waar aerodynamische efficiëntie boven alles gaat, heeft de Scuderia bewust gezocht naar het optimale compromis tussen de downforce die de auto genereert en het mogelijke glijden.

Bijzonder interessant is de aanpassing aan het FTM-profiel achter de uitlaat. Waar dit profiel voorheen uit één doorlopend vlak bestond, is het nu voorzien van een brede verticale sleuf die het profiel feitelijk in twee afzonderlijke secties verdeelt. 

Het doel van deze ingreep is om de uitlaatgassen vrijer te laten doorstromen, zodat de druk van de inkomende lucht en de uitgaande gassen optimaal benut kunnen worden. Het resultaat is een weliswaar bescheiden, maar meetbare vermogenswinst bij de hoogste toerentallen.

Zorgvuldig compromis bij Ferrari

De technici van Ferrari hebben daarbij de redenering gevolgd dat het geringe verlies aan downforce, veroorzaakt door het kleinere oppervlak van het aangepaste FTM-profiel, ruimschoots gecompenseerd wordt door de verbeterde prestaties van de power unit. Op een circuit waar zelfs een minimaal vermogensvoordeel bepalend kan zijn op de lange rechte stukken, is dat een weloverwogen afweging.

De reductie van de downforce via het hoofdprofiel van de achtervleugel, dat deels gevoed wordt door het profiel, leidt in de praktijk niet tot merkbaar minder grip aan de achteras. Dat heeft twee redenen: de downforce-verlies is werkelijk minimaal, en bij hogere snelheden genereert de auto sowieso voldoende aerodynamische neerwaartse kracht op de achteras om de stabiliteit te waarborgen.

Het is, zoals zo vaak in de Formule 1, een kwestie van zorgvuldig gebalanceerde compromissen, waarbij elke technische keuze consequenties heeft voor andere aspecten van de afstelling.

Bekijk het foefje hieronder!