Formule 1-nieuwkomer geeft iedereen het nakijken in Melbourne

We gaan terug naar 2008. Lewis Hamilton en Felipe Massa raakten verwikkeld in een intense titelstrijd die in de laatste bocht van de laatste GP (Brazilië) beslist zou worden. De legendarische woorden 'Is that Glock?' van commentator James Allen staan nog in menig geheugen gegrift. Achter de strijdende Ferraris en McLarens wisten Fernando Alonso (Renault), Robert Kubica (BMW) en Sebastian Vettel (Toro Rosso) de kruimels op te rapen.

Maar waar teams strijden om overwinningen en titels, zijn er ook teams die de achterhoede van de grid moeten opvullen. Het noodlijdende Super Aguri bijvoorbeeld, al verdween het volledig Japanse team al na een aantal Grands Prix uit de Formule 1. Daarnaast was er nog een ander Japans team, Honda, dat na sterke jaren in 2005 en 2006 ook de weg naar achteren had ingeslagen.

De renstal kwam niet verder dan een verrassend podium van Rubens Barrichello in Groot-Brittannië en vier puntenfinishes. De 14 punten dat het team behaalde, zorgde ervoor dat het team op plaats negen in het constructeurskampioenschap eindigde. 

Met het oog op de reglementswijzigingen een jaar later, koos Honda er al vroeg voor om de pijlen te richten op 2009. Toch besloot het Japanse merk om in december 2008 alsnog de stekker uit het Formule 1-project te trekken. Er werd gezocht naar een koper. Die werd uiteindelijk ook gevonden...

De maas in de wet

Niemand minder dan Ross Brawn kocht het team over. En dat voor het astronomische bedrag van één Britse pond. Pas op 17 maart 2009, twee weken voor de start van het seizoen in Australië, werd de naam Honda Racing F1 Team veranderd naar Brawn GP, nadat Brawn eerder nog dacht om de naam Tyrrell terug te laten keren in de sport.

De faciliteiten van het oude Honda-team werden in gebruik genomen, en Brawn GP zou gebruikmaken van de auto die in het seizoen ervoor door Honda ontwikkeld was. Het enige wat veranderde, was de krachtbron. Deze zou niet meer geleverd worden door Honda, maar door Mercedes. Jenson Button en Rubens Barrichello zouden de actieve coureurs van het team blijven.

Veel werd er niet verwacht van de op papier gloednieuwe renstal toen de teams richting Melbourne trokken. Honda was immers een achterhoedeteam in 2008 en een complete ommekeer leek onwaarschijnlijk. Ferrari, McLaren en BMW waren op voorhand de favorieten, terwijl er stiekem ook wat verwacht werd van Red Bull en Toyota. Brawn GP werd dus niet benoemd tot de kanshebbers. 

Honda had in 2008 echter gewerkt aan een bijzondere maas in de wet, namelijk de dubbele diffuser. Waar de andere teams één diffuser hadden, maakte Brawn GP gebruik van een extra kanaal. Met dit tweede kanaal aan de achterkant van de auto kon de auto ook de lucht van boven de bodemplaat naar de diffuser geleiden, waardoor er meer downforce aan de achterkant van de auto werd gegenereerd zonder dat er extra luchtweerstand ontstond. Het effect ervan zou snel duidelijk worden.

Vanuit het niets

Ondanks dat er tijdens de vrije trainingen weinig te zeggen valt over de snelheid voor de rest van het weekend, leek er toch een ongekende verrassing in de maak te zijn op vrijdag. Dat was overigens niet Brawn GP, maar Williams. Nico Rosberg was namelijk de snelste coureur tijdens alle drie de vrije trainingen. De Formule 1-wereld leek zich dan ook op te maken voor een sensationeel kwalificatieresultaat, met een herboren Williams op de bovenste posities.

Maar tijdens de kwalificatie kwam er opnieuw een daverende verrassing uit de hoge hoed. Barrichello, die tijdens de vrije training ook al in de top vijf te vinden was, klokte ineens de snelste tijd, met Button op P2. Een nog grotere verrassing was het enorme gat met de rest van het veld. Mark Webber was vier tienden langzamer dan Barrichello, Massa en Rosberg gaven zelfs acht tienden toe.

Dat bleek geen toevalstreffer te zijn, want ook in Q2 waren Barrichello en Button de snelste twee coureurs. De poleposition zou echter pas uitgedeeld worden in Q3. Maar ook tijdens de derde kwalificatiesessie was Brawn heer en meester. Button pakte pole met een 1:26.202; de eerste niet-Brawn, Vettel, reed een 1:26.830.

Barrichello kwam tijdens de start direct in de problemen. De auto sloeg bijna af, waardoor hij terugviel naar P9. De Braziliaan kwam daarbij goed weg, want hij werd geraakt, maakte daardoor contact met Webber, maar kon zijn weg zonder al te veel schade vervolgen. Button hield de leiding en reed al snel weg bij de rest van het veld.

De race kende een aantal incidenten en daarmee ook safety cars. Button bleef echter rustig, zijn leidende positie kwam nooit echt in gevaar, en zo stevende hij af op zijn tweede GP-zege van zijn carrière. Barrichello klom door de chaos op naar de tweede plaats, waardoor Brawn GP debuteerde met een 1-2’tje.

Button was uitzinnig en zag de overwinning als loon na werken van het hele team. Wat Button op dat moment nog niet wist, is dat hij zes van de eerste zeven races van het seizoen zou winnen en daarmee de basis zou leggen voor zijn uiteindelijke wereldtitel.