VeeKay ziet positieve in van 'vervelende situatie': "Zo is één van mijn grootste kansen ontstaan"

Rinus VeeKay en Ed Carpenter Racing (ECR), het leek een combinatie die niet te breken was in de IndyCar. Maar uiteindelijk besloot de renstal om het aflopende contract van de Nederlander niet te verlengen, waardoor VeeKay verder moest kijken. Hij wist op de valreep nog een zitje te bemachtigen bij Dale Coyne Racing, en dat legde hem uiteindelijk geen windeieren.

Hij eindigde een aantal keer in de top tien en mocht in Toronto weer de gang naar het podium maken, voor het eerst sinds 2022. Hij eindigde daar als tweede achter Pato O'Ward. Door zijn goede resultaten wist hij weer een promotie naar Juncos Hollinger Racing af te dwingen. VeeKay blikt nu terug op het abrupte afscheid bij ECR.

"Dat was inderdaad best wel een shock op dat moment. En zeker ook hoe laat ik dat stoeltje bemachtigde bij Dale Coyne Racing. Gelukkig heb ik één dag kunnen testen op Indianapolis, vlak nadat ik het nieuws had gehoord van Ed Carpenter. Dat was wel een heel mooie (kans), want ik kon echt laten zien hoe ik zo'n auto naar me toe kan trekken en hoe ik als leider op zo'n dag de auto kan veranderen", aldus VeeKay tegenover Motorsport.com.

'Ik weet niet of ik deze ontwikkeling had kunnen doormaken'

Daarbij is de Nederlander van mening dat het 'lastig' is om te overleven in IndyCar. Daarbij speelt geld een belangrijke rol. "Soms denk je dat er een mooie mogelijkheid voor je is en dan komt er iemand met een hele hoop geld aan. Als dat team dan geen sponsor kan vinden, dan blijft het business. Dan moeten ze overleven en dat betekent dat ze een coureur met geld kiezen. Ik kon dat vorig jaar helemaal niet meenemen. Sponsor askROI (wat geen persoonlijke sponsor van VeeKay is) heeft het voor mij wel mogelijk gemaakt."

Toch pakte het vertrek bij ECR, en de kans bij Dale Coyne, lang niet slecht uit voor VeeKay. "Uit een vervelende situatie is één van de grootste kansen van mijn loopbaan tot dusver ontstaan. Ik heb mezelf moeten herontdekken." Al is dat gevoel pas later gekomen bij de IndyCar-coureur. "Want op het moment zelf deed het veel pijn. Maar uiteindelijk heeft het een positieve wending genomen." 

"Ik kwam in een nieuwe omgeving terecht, waar andere vragen werden gesteld. Bij ECR debuteerde ik als rookie en heb ik naar mijn gevoel nooit de stap naar onbetwiste teamleider kunnen zetten. Bij Dale Coyne Racing kreeg ik de ruimte om mijzelf op dat vlak te ontwikkelen - wat voor beide partijen goed werkte. Ik weet niet of ik deze ontwikkeling had kunnen doormaken, als ik niet van omgeving had moeten veranderen."