Michael Schumacher ging de Grand Prix van Brazilië in met een achterstand van tien punten op Fernando Alonso. Wereldkampioen worden kon alleen nog als hij zelf won en Alonso buiten de top acht eindigde, zonder te scoren. Een scenario dat op papier al lastig was en door het noodlot in de kwalificatie helemaal onhaalbaar werd.
Drama in Q3
Tijdens het beslissende kwalificatiedeel viel de brandstofdruk op zijn Ferrari weg op het moment dat hij de pitstraat uitreed. Daardoor kon hij geen rondetijd meer neerzetten. Ferrari concludeerde achteraf dat een defecte brandstofpomp de boosdoener was. Het resultaat: Schumacher moest de race beginnen vanaf P10, terwijl Alonso op P4 stond. Het kampioenschap was daarmee feitelijk al beslist voordat er een wiel had gedraaid in de race zelf.
En toen ging het nóg verder mis. Al in ronde negen liep Schumacher bij een inhaalpoging op Giancarlo Fisichella een lekke linkerachterband op, na licht contact met de voorvleugel van de Renault-coureur. Het is nooit helemaal opgehelderd of dat contact de werkelijke oorzaak was, of dat rondslingerend puin van een eerdere crash de klapband veroorzaakte. Hoe dan ook: na een trage ronde terug naar de pits zakte Schumacher helemaal weg naar P19, zo'n beetje de slechtst denkbare uitgangspositie voor een kampioenschapskandidaat.
De heldenrit van Schumacher
Wat volgde was vintage Schumacher. Vanaf de staart van het veld vocht hij zich met messcherpe inhaalacties weer naar voren, passeerde hij onder meer Fisichella en Kimi Räikkönen, en noteerde hij onderweg ook nog de snelste raceronde. Hij finishte uiteindelijk als vierde, een resultaat dat met die startpositie niemand had durven voorspellen.
Het leverde Schumacher niet de titel op. Alonso werd alsnog wereldkampioen, met 134 tegen 121 punten het eindoordeel. Maar de inhaalrace in São Paulo werd meteen het verhaal van de dag, niet de uiteindelijke WK-stand.
Belangrijk om te vermelden: zijn afscheid bij Ferrari had niets te maken met wat er in Brazilië gebeurde. Dat vertrek was namelijk al weken eerder aangekondigd, na de Grand Prix van Italië op Monza. De race in Brazilië was dus geen aanleiding, maar wel het sluitstuk.
En wat een sluitstuk. Schumacher sloot zijn gouden tijdperk bij de Scuderia af niet met een titel, maar met een rit die precies liet zien waarom hij al die jaren onverslaanbaar leek: vechten tot de allerlaatste ronde, ongeacht de uitgangspositie.
Hij zou nog terugkeren, in 2010 bij Mercedes voor de duur van drie jaar. Hij haalde echter nooit meer het niveau van weleer of van die ene bijzondere race in oktober 2006.
Meest gelezen
In dit artikel
Nooit meer iets van de Formule 1 missen? Dat kan! Zet met een druk op de knop de Formule 1-kalender van 2026 in jouw agenda. Gebruik de button hieronder om hem in de agenda van je smartphone of pc te plaatsen en mis geen seconde van het nieuwe seizoen!
+ Toevoegen aan agenda + Toevoegen aan agenda
We hebben ook een versie met alleen de race en kwalificatie.
klik hier voor deze versie en meer uitleg.
Praat mee!