F1-icoon Alan Jones (80) overleden

Alan Jones, de F1-wereldkampioen van 1980, is op 80-jarige leeftijd overleden. Jones, de laatste Australiër die de F1-titel wist te winnen, overleed na een kort ziekbed, drie dagen na zijn 80e verjaardag. Jones laat zijn vrouw Amanda achter, met wie hij de tweeling Zara en Jack heeft. Hij heeft ook een dochter, Camilla, uit een eerdere relatie, en een geadopteerde zoon, Christian.

"Met groot verdriet maken wij het overlijden bekend van onze geliefde Alan, die op 5 november na een kort ziektebed is overleden," stelt Amanda in een verklaring aan Motorsport Australia. "Hij zal enorm worden gemist en liefdevol worden herinnerd door de mensen die het dichtst bij hem stonden, evenals door de vele fans voor wiens steun hij altijd dankbaar was. Alan wijdde zijn leven aan de autosport en laat een erfenis achter die zal voortleven via de ontelbare mensen die hij onderweg heeft geraakt."

"Door zijn prestaties, passie en onmiskenbare karakter, zowel op als buiten de baan, heeft Alan een blijvende indruk achtergelaten op de sport, zowel nationaal als wereldwijd. Als familie willen we van deze gelegenheid gebruikmaken om iedereen te bedanken die deel uitmaakte van Alans reis, voor de vele jaren van vriendschap, liefde en steun. Hij mocht zich ongelooflijk gelukkig prijzen met zoveel fantastische mensen om zich heen."

Carrière van Jones

Jones werd op 2 november 1946 geboren in Melbourne en maakte zijn F1-debuut tijdens de GP van Spanje in 1975, om vervolgens een verbluffende eerste overwinning uit zijn carrière te behalen voor het niet hoog ingeschatte team van Shadow tijdens de GP van Oostenrijk in 1977.

Deze prestatie, samen met een derde plaats tijdens de GP van Italië van dat jaar, leverde hem voor 1978 een overstap op naar Williams, waar hij samen met Frank Williams en Patrick Head aan een opmars bezig was. Het zou echter pas tot de GP van Duitsland in 1979 duren voordat Jones zijn eerste race voor het team won.

Zijn vier overwinningen in de laatste zes races brachten hem naar de derde plaats in het rijderskampioenschap, maar de Ferrari's van Jody Scheckter en Gilles Villeneuve waren na hun sterke start te ver uitgelopen. In 1980 won Jones vier races en pakte hij nog eens vijf podiumplaatsen, waarmee hij de eerste Australiër werd sinds Jack Brabham in 1966 die de wereldtitel won. Hij bezorgde Williams hun eerste titel.

Het team won ook het constructeurskampioenschap en prolongeerde die titel in 1981, maar Jones kwam bij het verdedigen van zijn titel niet verder dan de derde plaats, terwijl Nelson Piquet de kroon greep. Na de seizoensfinale in Las Vegas te hebben gewonnen, deed Jones een stap terug uit de F1, om in 1983 verleid te worden tot een eenmalig optreden, voordat hij definitief fulltime terugkeerde bij het Haas-team (niet gerelateerd aan het huidige Haas-team).

Jones reed anderhalf seizoen bij het team en werd geteisterd door uitvalbeurten, met een vierde en een vijfde plaats als beste resultaten, voordat hij na de GP van Australië in 1986 zijn helm definitief aan de wilgen hing.

In totaal won Jones 12 Grands Prix, behaalde hij 24 podia, zes polepositions en 13 snelste ronden, evenals de wereldtitel van 1980. In 1978 won Jones ook het CAN-AM sportwagenkampioenschap in een oppermachtig seizoen, met vijf overwinningen, een tweede en een derde plaats in negen races.

Na zijn pensioen stapte Jones over naar de Australische televisie, waarbij hij soms samenwerkte met motorsportkampioen Barry Sheene. In 1980 werd hij benoemd tot Lid in de Orde van het Britse Rijk (MBE) voor zijn verdiensten voor de autosport.