Ferrari gooit roer om met radicaal nieuw concept

De huidige versie van de SF-26 moet nog als een overgangsmodel worden beschouwd, aangezien er voor de seizoensopener in Melbourne nog aanzienlijke wijzigingen zullen volgen. Toch zijn de fundamentele ontwerpelementen van het project al duidelijk zichtbaar.

De meest opvallende technische wijziging betreft de overstap naar een push-rod-ophanging aan zowel de voor- als achterkant. Ferrari laat hiermee het pull-rod-systeem aan de voorkant definitief achter zich, een configuratie die op de SF-25 nooit het juiste stuurgevoel heeft opgeleverd voor de coureurs bij het insturen van bochten.

Deze verandering suggereert dat Ferrari fundamentele problemen met de balans van de vorige auto heeft geïdentificeerd en nu een compleet andere aanpak hanteert.

Silm weggewerkt

De voorvleugel toont een interessante vormgeving, niet zozeer in de profielen zelf, maar vooral in de manier waarop elementen zoals de actuatoren zijn geïntegreerd. Deze mechanismen, die de hoek van de flaps aanpassen voor de actieve aerodynamica, zijn slim weggewerkt in de zijwanden van de vleugel.

De neus is via korte, gebogen pylonen verbonden met de voorvleugel. Deze configuratie wijkt af van wat andere teams tot nu toe hebben laten zien.

Het meest intrigerende aspect van de SF-26 bevindt zich ter hoogte van de sidepods. De luchtinlaten, hoog geplaatst zoals bij de voorganger, verbergen een doordacht systeem. In het diepe kanaal eronder bevindt zich de ingang van een bypass-kanaal dat uitmondt aan de basis van de motorklep, direct achter de IBM-sticker.

Technische voorsprong?

Deze oplossing, gecombineerd met de dynamische inlaat van de krachtbron, die een bijna driehoekige doorsnede heeft met afgeronde randen en extreem compacte afmetingen vergeleken met de concurrentie, wijst op een fundamenteel andere benadering van de interne aerodynamica.

De kleine afmetingen van de krachtbroninlaat duiden op bijzonder verfijnd packaging van de aandrijflijn en bijbehorende radiatoren en warmtewisselaars. Ferrari lijkt hier een technische voorsprong te hebben gerealiseerd die cruciaal kan worden voor de prestaties.

De achterkant van de wagen is opvallend smal, vooral bij de uitlaat van warme lucht. Deze vormgeving toont aan dat Ferrari veel aandacht heeft besteed aan de luchtstroombeheersing, die essentieel is voor de luchtextractie uit de onderkant via de diffuser.

Haaienvin van een zaaghaai?

De omvangrijke vin op de motorklep repliceert deels die van vorig jaar, gekenmerkt door een kenmerkend zaagtandprofiel. Deze vormgeving helpt bij de luchtstroombegeleiding over het achterste deel van de wagen.

Door de verplichte verkorting van de wielbasis naar 3400 mm is de cockpit merkbaar, zij het niet excessief, naar achteren verplaatst. Deze aanpassing vereiste een complete herziening van de gewichtsverdeling en het aerodynamische concept.

De SF-26 verbergt veel geraffineerde karakteristieken onder een voorlopige vormgeving die voor Melbourne nog ingrijpende veranderingen zal ondergaan.