Brundle typeert Monaco: "Bloed uit je handpalmen"

Niet alle fans zijn even gecharmeerd van de GP van Monaco, maar voor coureurs is het stratencircuit in de dwergstaat een van de hoogtepunten van het jaar. Technologisch geavanceerde bolides navigeren met hoge snelheid door de smalle straten en scherpe bochten, waarbij één foutje direct het einde van je race betekent.

Tegenwoordig zijn F1-auto’s uitgerust met hulpmiddelen als een semiautomatische versnellingsbak en stuurbekrachtiging. Deze werden echter pas eind jaren ’80 en begin jaren ’90 geïntroduceerd. Voor die tijd moesten coureurs nog schakelen met een pook en kregen ze geen hydraulische hulp bij het draaien aan het stuur. De sport was in die tijd dan ook een stuk fysieker, zeker op een circuit als dat in Monaco.

Martin Brundle reed zelf tussen 1984 en 1996 in de koningsklasse van de autosport en heeft dus beide kanten van de medaille gekend. De Brit stond zelf tien keer aan de start van de prestigieuze Grand Prix en werd één keer tweede (in 1994). Hij kan zich nog goed voor de geest halen hoe extreem zwaar de race was vóór de introductie van de hulpmiddelen.

"Het was enorm fysiek destijds. We schakelden zo’n 3.000 keer in een race", vertelt hij bij Sky Sports.

Bloedende handen

"Het bloed liep letterlijk uit je handpalmen. We tapeten onze handen in met tank tape, duct tape, om het een beetje te beschermen, of met wat pleisters of zoiets. We hadden geen stuurbekrachtiging of iets dergelijks, dus die auto’s waren extreem zwaar om te rijden", vervolgt Brundle.

"Je ging de race in met het gevoel: dit is zwaar. Het is meedogenloos. Eén fout en je ligt uit de Grand Prix. En dan kwam je langs de pits en werd er op het pitbord getoond: nog 50 ronden te gaan. Dan dacht je echt: je maakt een grap, ik dacht dat we al halverwege waren!"

Dat het vroeger anders was, betekent niet dat Brundle denkt dat de coureurs tegenwoordig fluitend over het circuit racen: "Het is hetzelfde gebleven sinds ik daar in de jaren tachtig reed. Het was precies hetzelfde, ongeacht welke generatie Formule 1-auto’s we toen hadden. Het is zwaar. Het was toen zwaar. En alles wat zo snel gaat, blijft gewoon zwaar."