Langste Grand Prix aller tijden op bizarre manier gewonnen - Terugblik

De ingrediënten voor chaos waren al aanwezig vóór de start. Hevige regenval zorgde ervoor dat het veld achter de safety car aan de race begon. Toen het veld na vijf ronden eindelijk werd losgelaten, ging het snel mis.

Lewis Hamilton tikte direct na het loslaten van het veld, tussen bocht 1 en 2, Mark Webber aan. Enkele ronden later volgde een botsing met teamgenoot Jenson Button op het rechte stuk, toen de wereldkampioen van 2009 hem richting de muur klemde. Hamilton viel uit met schade aan de ophanging, terwijl Button met een beschadigde voorvleugel de pits opzocht. Hij kreeg later voor zijn actie ook nog een drive-through-penalty.

Ondertussen droogde de baan steeds verder op, waardoor er werd gekeken naar een wissel naar slicks. Die keuze kon even later weer uitgesteld worden, want vanaf ronde 19 gingen de hemelpoorten open. Binnen een minuut of twee was de baan weer compleet natgeregend. De safety car kwam in actie in de hoop dat de baan weer droger gereden kon worden. Dit bleek tevergeefs, waarna de race werd afgebroken.

Regenpauze

Wat volgde was een pauze van bijna twee uur. Er werd met man, macht en veegwagens gewerkt om de baan snel weer droog te krijgen, maar de regen bleef lange tijd vallen. Uiteindelijk kwam er een einde aan de regenperiode, waardoor er langzaam weer uitgekeken kon worden naar een hervatting van de race.

Die kwam er uiteindelijk ook. Op dat moment was de race officieel al bijna drie uur bezig. Tegenwoordig zou dat betekenen dat de maximale tijd behaald zou zijn en dat de race afgevlagd zou worden. Deze regel gold echter nog niet in 2011, en dus zou de race gewoon afgemaakt worden.

Na acht ronden achter de safety car werd het veld eindelijk weer losgelaten op een nog altijd natte baan. Enkele ronden later mocht Bernd Mayländer weer in actie komen, toen Alonso strandde in bocht 5. De race zou uiteindelijk ook een recordaantal safety car-situaties kennen: zes stuks, goed voor 32 geneutraliseerde ronden.

Van laatste naar eerste

Ondertussen werd de race ogenschijnlijk gedomineerd door Sebastian Vettel. De Duitser reed met zijn Red Bull al de gehele race aan de leiding. Achter hem was Button echter bezig met een bijzondere inhaalrace. Na zijn incident met Hamilton reed de Brit achteraan het veld. Daarnaast maakte hij in totaal zes pitstops.

Hij vocht zich gedurende de race weer naar voren. Met nog tien ronden te gaan reed hij al op de vierde plaats, achter Vettel, Michael Schumacher en Mark Webber. Al snel sloot hij aan bij Schumacher en Webber. Binnen vijf ronden had hij beide heren te pakken, waarna hij jacht kon maken op de leidende Vettel.

Het gat werd kleiner en kleiner, terwijl er ondertussen een drogende lijn was ontstaan. Toch leek Vettel de winst binnen te slepen. In de laatste ronde maakte de Duitser echter een fout. Hij remde iets te laat, ging wijd, kwam op de natte lijn terecht en schoot naast de baan. Button profiteerde, nam de leiding over en kreeg als eerste de finishvlag te zien - na 4 uur 4 minuten en 39 seconden.

Button was dan ook dolblij met zijn overwinning, die hij beschouwde als een van zijn beste uit zijn carrière. En wie kon hem ongelijk geven? Van de laatste plaats naar de overwinning, na incidenten, een straf en zes pitstops, in de langste Grand Prix die de Formule 1 ooit heeft gekend. Dankzij al deze gebeurtenissen wordt de GP van Canada 2011 gezien als een van de meest onvergetelijke races uit de geschiedenis van de sport.