Lawson slikt tranen weg na emotioneel familieverhaal: "Dankjewel voor alles"

De Formule 1 bereiken is een droom voor bijna ieder kind dat in een kart stapt. Toch komt maar een minuscule groep daar ook terecht. De weg ernaartoe is lang en zwaar en eist veel offers. Niet alleen van de coureurs zelf, maar ook die van de familie. 

Liam Lawson kan daarover meepraten. De Nieuw-Zeelander beklom de gehele juniorenladder om in de Formule 1 terecht te komen. Wat de rit voor hem extra intensief maakte, was het feit dat hij niet uit het Europese continent komt. In 2018 verliet hij zijn thuisland om in Duitsland zijn autosportcarrière voort te zetten. 

Na meerdere jaren in de Europese juniorenklassen, met een uitstapje naar Japan, Australië en Nieuw-Zeeland hier en daar, maakte hij in 2023 zijn F1-debuut. Waar hij destijds werd ingezet als invaller voor Daniel Ricciardo, mocht hij in 2025 zijn eerste volledige seizoen rijden. 

Lawson zou daar echter nooit terecht zijn gekomen zonder de hulp en offers die zijn familie heeft gedaan, zo beseft hij ook zelf. In de High Performance Podcast deelt hij dan ook de zin die hij zijn familie wel honderd keer zou kunnen zeggen: "'Dankjewel, dankjewel voor alles.' Ik heb het gevoel dat ik nooit echt zal kunnen terugbetalen hoeveel offers er zijn gebracht. En dan heb ik het niet alleen over geld."

Kaart van jongere broer

Vervolgens deelt Nieuw-Zeeland een verhaal dat hem des te meer deed beseffen hoeveel geluk hij heeft gehad met de steun van zijn familie: "Mijn ouders vonden onlangs een kaart terug die mijn broer jaren geleden had geschreven. Hij is twee jaar jonger dan ik. We vonden die kaart terug, geschreven toen hij een jaar of vijf of zes was. Er stond: 'Lieve papa, als ik ook ga racen, ga je dan net zoveel tijd met mij doorbrengen als met Liam?'"

Terwijl hij dit vertelt, wordt hij zichtbaar en hoorbaar emotioneel: "Dat raakte me echt. Want mijn broers, zussen en mijn hele familie hebben zoveel opgeofferd. Tijd met mijn vader, tijd met elkaar."

"We gingen nooit op vakantie, deden eigenlijk nooit iets anders. Alles draaide altijd om het racen. Er zijn zoveel dingen opgegeven om mij deze kans te geven. Dus dat is waarom ik zo'n geweldige familie heb. Mijn broer kan daar nu om lachten, en hij vindt die kaart nu best wel grappig, maar als ik die zie, dan denk ik terug aan ieder weekend dat ik van huis was."