Artikel

Naar nieuwsoverzicht © RacingNews65

Maar hoe werkt dat eigenlijk, zo’n endurance-race op de ruim 24 kilometer lange Nordschleife? Voor wie de weg even kwijt is in de Eifel, zetten we de belangrijkste regels op een rij.

Het format: Vroeg uit de veren
In tegenstelling tot een Grand Prix-weekend, vindt bij de NLS alles op één dag plaats. Op zaterdagochtend om 08:30 uur begint de kwalificatie van 90 minuten. Hierin strijden meer dan honderd auto’s tegelijkertijd om de beste startplek. De race zelf start om 12:00 uur en duurt standaard vier uur. Wie na vier uur de meeste ronden heeft afgelegd en als eerste de streep passeert, wint.

Verschillende klassen: Verkeer is de grootste vijand
Het meest unieke aan de NLS is het enorme deelnemersveld. Verstappen rijdt in de topklasse, de SP9 (GT3), met zijn Mercedes-AMG. Maar tegelijkertijd rijden er Dacia Logans, BMW 3-series en productie-auto’s op de baan die soms wel drie keer zo langzaam zijn.

Dit zorgt voor een constant kat-en-muisspel. Max moet zich continu door het verkeer wurmen, terwijl de langzamere rijders braaf hun lijn moeten houden. Eén inschattingsfout van een amateur kan het einde van de race betekenen voor een pro.

Rijderswissels en pitstops
Endurance-racen doe je niet alleen. Verstappen deelt zijn auto met teamgenoten.

Is dat Verplicht? Ja, een coureur mag maximaal een bepaalde tijd (vaak rond de 150 minuten) achter elkaar rijden.
Minimum pitstoptijd: Om te voorkomen dat monteurs overhaaste en gevaarlijke fouten maken, geldt er een minimale tijd voor een pitstop (van de witte lijn bij de ingang tot de witte lijn bij de uitgang). Dat wisselt per klasse en per race, maar denk gerust aan tijden boven de anderhalve minuut. Ben je een seconde te snel weg? Dan volgt onherroepelijk een straf.

Neutralisaties: Code 60
Op een baan van 24 kilometer kun je bij een crash niet zomaar een safety car inzetten; dat zou de boel uren ophouden. Daarom werkt de Nürburgring met 'Code 60'. Wanneer er ergens een incident is, zwaaien de marshals een gele vlag in combinatie met een oranje bord met '60'. In die specifieke zone moeten alle coureurs onmiddellijk terug naar maximaal 60 km/u. Zodra ze de groene vlag passeren, mogen ze weer vol op het gas. Het is een van de zwaarste strafpunten in de NLS: rijd je 62 km/u in een Code 60-zone? Reken dan op een flinke tijdstraf of zelfs diskwalificatie.

Zonder rijbewijs ben je nergens

BoP: De grote gelijkmaker
Je vraagt je misschien af waarom een Porsche, Ferrari en Mercedes zo dicht bij elkaar liggen. Dat komt door de Balance of Performance (BoP). De organisatie kijkt naar de prestaties van elke auto en past parameters aan om het veld gelijk te trekken:

Extra gewicht (ballast) voor te snelle auto's.
Restrictors op de motor om het vermogen te knijpen.
Tankinhoud, zodat niet één merk veel langer kan doorrijden dan de rest.

Tijdstraffen
Fouten worden in de Eifel hard afgestraft. Of het nu gaat om te hard rijden in de pitstraat, inhalen onder geel of het niet respecteren van de Code 60: de wedstrijdleiding deelt straffen uit variërend van een Stop-and-Go tot tijdstraffen die na de race bij de totaaltijd worden opgeteld.

Verstappen zal dus niet alleen zijn rechtervoet, maar ook zijn geduld en discipline moeten gebruiken om te zegevieren in de Duitse bossen!

Eerst even op examen
Om te mogen starten, moet een coureur namelijk de zogeheten DMSB Permit Nordschleife (ook wel de 'Nordschleife-licentie') halen. Dit is een trapsgewijs systeem: je begint met de C-licentie via een e-learning, waarna je met een B-licentie eerst kilometers moet vreten in minder krachtige auto’s tijdens officiële races.

Pas na het succesvol voltooien van voldoende ronden en het aantonen dat je de complexe baan én het verkeer beheerst, krijg je de felbegeerde A-Permit. Hiermee krijg je groen licht voor het brute geweld van de GT3-machines. Zelfs voor een F1-wereldkampioen waren er vorig jaar geen shortcuts; veiligheid staat in de 'Groene Hel' immers boven alles.

Zo kijk je de NLS-race van Max Verstappen
Opties te over, maar bij RacingNews365 zit je geramd!