De Grand Prix van Australië werd de eerste echte test voor het nieuwe reglement van de Formule 1. Zouden de zorgen over de motoren en starts daadwerkelijk uitkomen en hoe wordt de sport door de fans ontvangen? De uitkomst is redelijk schrikbarend, vooral omdat de coureurs keihard afrekenden met hun auto's in Melbourne.
Om bij het begin te beginnen: het Albert Park Circuit zou altijd al de zwakke punten van het reglement blootleggen. Energiemanagement is bijzonder lastig door de hoge gemiddelde snelheid en vele rechte stukken.
Toch was het vrij opmerkelijk om te zien dat auto's op het rechte stuk tussen bocht 8 en 9 soms 60 kilometer per uur vertraagden. De batterij was bijzonder snel leeg, waardoor coureurs nergens de limiet konden opzoeken. Als je dat wel deed, zou dat juist voor langzamere rondetijden zorgen.
En dat druist natuurlijk volledig in tegen waar de Formule 1 voor staat. Een kwalificatieronde moet een adrenalinekick van jewelste opleveren, zowel bij de coureurs als fans. Dat is niet langer het geval, omdat ook op onboardbeelden goed te zien is dat coureurs inhouden. De batterij speelt een hoofdrol, niet de kwaliteiten van een pushende coureur. Denkvermogen loont.
GP Australië
Wat is de oplossing?
Ook de start leidde al tot een zeer gevaarlijke situatie. Coureurs moeten de turbo flink opjagen om goed weg te komen, maar dat blijkt een helse opgave. Onder meer Liam Lawson stond bijna stil terwijl coureurs achter hem in volle vaart naderde. Het was werkelijk waar een wonder dat Franco Colapinto de Nieuw-Zeelander ontweek en een horrorcrash voorkwam. Lando Norris waarschuwde na afloop dat ook tijdens de race zeer zware crashes kunnen ontstaan door de flinke snelheidsverschillen.
Genoeg problemen voor de FIA en Formule 1, dus. De vraag is alleen hoe ze het gaan oplossen. Er wordt al weken over maatregelen voor superclipping gesproken, maar dat heeft weer andere gevolgen. Bij superclipping remt de auto bij vol gas af om de batterijen weer op te laden. Bepaalde teams willen de limiet voor energieterugwinning uit superclipping verhogen, omdat coureurs dan meer de limiet kunnen opzoeken. Dat zou echter wel betekenen dat de auto's een aantal seconden langzamer worden.
Hetzelfde geldt voor een scenario waarin de invloed van de batterij wordt ingeperkt. Het 50/50-concept van de motoren kan niet ineens op de schop, dus je schroeft de auto's alleen maar verder terug. Of dat is wat de Formule 1 het liefst ziet, moet nog maar blijken. Nu worden (de vele) inhaalacties in ieder geval heel onnatuurlijk.
De FIA en F1 zitten dus in een gigantische spagaat. Op deze manier lijkt de sport weinig aantrekkingskracht te genereren, maar hoe dan wel? Vergeet ook niet dat het autosportorgaan veel nieuwe fabrikanten naar de sport heeft gelokt met deze reglementen. Je kan er na één seizoen en enorme ontwikkelingskosten niet ineens weer mee stoppen. De Formule 1 staat voor één van de grootste uitdagingen in de geschiedenis.
Meest gelezen
In dit artikel
Praat mee!