Aston Martin en Newey maken tongen los met zeer bijzondere F1-bolide

Iedereen keek reikhalzend uit naar de AMR26 in Barcelona, die in de namiddag de baan op ging met Lance Stroll achter het stuur. En het wachten werd beloond. Zoals RacingNews365 eerder meldde, liep de auto vertraging op door specifieke afwijkingen tussen simulator- en windtunneldata die topontwerper Adrian Newey in de zomer had vastgesteld. Daardoor kon de betrouwbaarheid van de verwerkte gegevens niet volledig worden gegarandeerd. 

In werkelijkheid was een groot deel van de vertraging in de planning — geheel in lijn met wat in zekere zin het handelsmerk van Newey is — te wijten aan de definitieve goedkeuring van het aerodynamische concept. En dat verschilt, zoals blijkt uit de eerste beelden die Aston Martin vanmiddag zelf heeft vrijgegeven, radicaal van dat van alle concurrerende bolides.

De AMR26 volgt in feite geen enkel gangbaar cliché van andere Formule 1-auto's, te beginnen bij de brede neuskegel met een onderprofiel dat doet denken aan een zeemeeuw, verbonden met de voorvleugel via korte pilaren. De sidepods laten zien dat de trend van 'brievenbus'-achtige luchtinlaten wellicht tot het verleden behoort. De inlaten van de AMR26 zijn namelijk in wezen naar boven gerichte periscopen: met een soort trechtervormige ingang, met een tray ter hoogte van de onderrand van de inlaat.

Talloze originele en verborgen oplossingen

De sidepods zijn niet alleen sterk aflopend qua profiel, maar ook extreem kort en smal, wat resulteert in een zeer uitgesproken vorm van een colaflesje. Dit verklaart de keuze voor grote, ver naar voren geplaatste ventilatieopeningen op de motorkap, die zich opvallend ver van de achterzijde bevinden. De luchtinlaat van de power unit heeft de vorm van een driehoek en doet denken aan die van Ferrari van vorig jaar, maar vertoont ook gelijkenissen met het huidige ontwerp door de twee winglets aan weerszijden ervan.

De motorkap wordt gedomineerd door een grote shark fin, die zich bijna uitstrekt tot aan de achterste carrosserie. Die achterzijde is zeer smal en vormt in het onderste gedeelte feitelijk een tweede 'huid' rond de mechanica van de versnellingsbak. Opvallend is de push-rod-achterwielophanging, net als bij de voorwielophanging, evenals het gebruik van multi-link-oplossingen. Zeer interessant is de positie van de bovenste draagarm: deze laat zien dat de achterste arm, die vrijwel horizontaal ligt, aanzienlijk hoger is geplaatst dan het ophangpunt van de voorste arm, wat zorgt voor een sterk anti-squat-effect.

Wat vooral opvalt bij het bekijken van de eerste beelden is dat deze auto al bij een eerste blik talloze originele en verborgen oplossingen laat zien. Zoals gezegd rechtvaardigt dit volledig de langere ontwikkeltijd die nodig was voor zijn realisatie. Kortom, Newey heeft zijn reputatie op het gebied van originaliteit opnieuw waargemaakt. Voor uitspraken over de daadwerkelijke prestaties zal echter minstens tot de tests in Bahrein moeten worden gewacht.