Het bijzondere verhaal van Carel Godin de Beaufort - Nederlands extravagante Formule 1-pionier

Geboren op 10 april 1934 op kasteel Maarsbergen in de provincie Utrecht, groeide Carel Godin de Beaufort op als jonkheer, heer van Maarn en Maarsbergen. Hij had het geld, de allure en de eigenzinnigheid die passen bij een echte gentleman racer. In een tijdperk waarin de Formule 1 steeds professioneler werd, bleef Godin de Beaufort de belichaming van de oude garde: een amateur in de puurste zin van het woord, iemand die racete omdat hij er simpelweg van hield.

Onder de naam Ecurie Maarsbergen schreef hij zich in voor Grands Prix met zijn eigen oranje Porsche 718, een kleur die niet toevallig overeenkwam met de Nederlandse rijkskleur. Hij kocht zijn auto's zelf, betaalde zijn eigen startgeld en was niemands fabriekscoureur. Vrijwel zijn gehele F1-carrière draaide om Porsche; slechts twee WK-races reed hij in een ander merk.

Fatty Porsche

De Beaufort was fysiek groot en paste daardoor nauwelijks in zijn Porsche 718. Daarnaast had hij schoenmaat 48, waardoor hij geen schoenen kon dragen in de auto, omdat dat niet paste. En dus had hij alleen maar sokken aan. De combinatie van zijn forse bouw en zijn kleine Porsche leverde hem de bijnaam 'Fatty Porsche' op, een eretitel die hij met plezier droeg.

Binnen het F1-circus was hij een geliefde figuur. Extrovert, gul en altijd in voor een grap, maar zodra hij achter het stuur kroop, was hij serieus. Zijn bijnaam 'Veilige Careltje' verwees naar zijn voorzichtige rijstijl, maar onderschatte zijn echte snelheid op hogesnelheidscircuits.

Porsche vertrouwde hem genoeg om hem in 1960 als fabriekscoureur in te zetten bij de Targa Florio, waar hij samen met Graham Hill en Edgar Barth een vijfde positie in het algemene klassement en de overwinning in zijn klasse behaalde.

Daarnaast kende Godin de Beaufort ook zijn successen tijdens de 24 uur van Le Mans. Zijn beste resultaat kwam in 1957, toen hij samen met Ed Hugus achtste algemeen werd, maar wel zijn klasse won. Godin de Beaufort werd daarmee de eerste Nederlandse Le Mans-winnaar. Een jaar later werd hij samen met Herbert Linge vijfde in het algemeen klassement en tweede in zijn klasse.

Formule 1-carrière

Daarnaast nam De Beaufort tussen 1957 en 1964 deel aan 30 Grands Prix. Zijn debuut kwam tijdens de GP van Duitsland in 1957, waar hij als veertiende eindigde. Tijdens zijn eerste jaren in de Formule 1 was hij geen vaste coureur. Hij kwam in vier jaar zes keer opdagen bij een GP, drie keer in Nederland, twee keer in Duitsland en een keer in Frankrijk.

Vanaf 1961 ging Careltje wel bijna de hele F1-kalender af. Dit was ook het moment waarop zijn resultaten verbeterden. In 1961 pakte hij tijdens zijn laatste race van het seizoen, in Monza, bijna zijn eerste punt met een zevende plaats.

Een jaar later was het direct raak bij de eerste race, toepasselijk genoeg in Zandvoort. Op vier ronden van winnaar Graham Hill kwam hij als zesde over de streep en werd hij de eerste Nederlander die een WK-punt in de Formule 1 wist te scoren. Het zou tot 1973 duren voordat Gijs van Lennep de tweede coureur werd die deze prestatie wist te evenaren.

In 1962 en 1963 wist Godin de Beaufort in totaal vier keer een zesde plaats te behalen, waardoor zijn totaal op vier WK-punten uitkwam. Dat aantal werd pas in 1994 verbeterd door Jos Verstappen.

Het ongeluk

In 1964 besloot Godin de Beaufort het rustiger aan te doen wat betreft de Formule 1. Hij reed de GP van Nederland, maar kwam vervolgens maanden later pas weer in actie, op het circuit waar zijn F1-carrière begon: de Nürburgring Nordschleife. Wat hij aan het begin van het weekend nog niet wist, is dat dit ook zijn laatste weekend zou zijn.

Op 1 augustus 1964, tijdens de kwalificatie, ging het dramatisch mis. Godin de Beaufort, die tijdens dezelfde sessie nog een Beatles-pruik had gedragen in plaats van zijn helm, reed zijn vijfde ronde toen zijn Porsche 718 bij de Bergwerk-bocht de weg verliet. De auto vloog een talud af, raakte een boom en slingerde hem uit de cockpit.

Met ernstig letsel aan het hoofd, de wervelkolom en de benen werd hij naar een ziekenhuis in Koblenz gebracht. Even leek hij te herstellen, maar later werd hij alsnog overgebracht naar een neurologische kliniek in Keulen. Hij overleed daar een dag later, op 2 augustus, op 30-jarige leeftijd.

Zijn nalatenschap

Godin de Beaufort was de eerste Nederlander die de wereld liet zien dat Nederland mee kon doen op het hoogste podium van de autosport. Zijn oranje Porsche, zijn voeten zonder schoenen en zijn aanstekelijke levensvreugde maakten hem tot een figuur die de sport rijker maakte dan menig kampioen ooit zou kunnen.

De weg die hij baande, liep uiteindelijk door naar Zandvoort, naar Max Verstappen en naar een heel volk dat gek is geworden op de Formule 1. Dat begon bij een jonkheer uit Maarsbergen die gewoon zin had om te racen.