Het Ferrari-lot van Leclerc: Meer Schumacher of Massa?

De tijd vliegt, zou je kunnen zeggen, want Charles Leclerc heeft enkele weken geleden alweer zijn achtste seizoen in de Formule 1 afgerond. Het voelt nog niet zo lang geleden dat de Monegask furore maakte in de juniorencategorieën. In 2016 en 2017 werd hij achtereenvolgens GP3-kampioen en Formule 2-kampioen, beide keren als rookie.

Menig expert hield de toen 20-jarige Leclerc nauwlettend in de gaten. Zou hij in zijn debuutseizoen bij Alfa Romeo Sauber hoge ogen gooien? Het antwoord was volmondig 'ja'. Met een vrij matige auto finishte hij tien keer in de top tien, verzamelde hij 39 punten en werd hij dertiende in het WK. Teamgenoot Marcus Ericsson kwam niet verder dan zes puntenfinishes, goed voor negen punten en een zeventiende plaats in het WK.

Ferrari was onder de indruk en haalde Leclerc binnen als vervanger van oudgediende Kimi Räikkönen. Was dat een goede keuze van de Scuderia? Dat leek wel zo, want al in zijn tweede optreden, in Bahrein, pakte hij poleposition. Hij domineerde de race, totdat enkele ronden voor het einde zijn motor begon te sputteren. Hij werd nog wel derde, maar zag een zekere overwinning aan zich voorbijgaan.

Een eerste overwinning volgde nog dat seizoen, in België. Een week later deed hij daar nog een schepje bovenop en deed waar iedere Ferrari-coureur van droomt: hij won de GP van Italië voor de eigen Tifosi. Leclerc rondde zijn eerste seizoen bij Ferrari in stijl af, met een podium in Abu Dhabi. Hij werd vierde in het WK en eindigde daarmee boven teamgenoot en viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel.

Een ster was geboren, en het leek slechts een kwestie van tijd voordat Leclerc het wereldkampioenschap zou winnen. Inmiddels zijn we in 2025, heeft hij zijn 150e Grand Prix voor Ferrari afgewerkt, en staat de teller qua wereldtitels nog altijd op nul. Het dichtst bij een titel kwam hij in 2022, toen hij tweede werd achter een dominante Max Verstappen. Van een echt titelgevecht was echter geen sprake: de Nederlander eindigde 146 punten boven zijn concurrent.

Leclerc is op zijn beste dagen bloedsnel en staat bekend als misschien wel de snelste coureur van het veld over één ronde. Tegelijkertijd heeft hij in het verleden laten zien dat hij kan breken wanneer de druk tot een kookpunt oploopt. Daardoor zijn de meningen over de Monegask verdeeld. De één ziet in hem nog altijd een potentieel wereldkampioen, de ander als een coureur die het net niet voor elkaar krijgt.

Dit vraagstuk doet denken aan twee Ferrari-iconen: Michael Schumacher, de grote kampioen die Ferrari terug naar de top bracht; en Felipe Massa, het immense talent dat uiteindelijk met lege handen achterbleef. Schumacher en Massa symboliseren als het ware de twee kanten van de spreekwoordelijke medaille voor Leclerc. Hoe zal hij de geschiedenisboeken ingaan? Als een kampioen, zoals Schumacher, of als een groot talent dat het net niet kon waarmaken, zoals Massa?

Het blijft koffiedik kijken wat de toekomst van Leclerc betreft. Allereerst omdat we simpelweg niet kunnen voorspellen wat de komende jaren zullen brengen. Daarnaast is de vraag of Leclerc de komende jaren überhaupt Ferrari-coureur blijft. Zelf geeft hij aan Ferrari terug naar de top te willen brengen, maar aan de andere kant zal hij ook proberen zijn kansen op een wereldtitel zo groot mogelijk te maken. Mocht een vertrek bij de Scuderia daarvoor nodig zijn, dan zal hij die moeilijke keuze waarschijnlijk niet uit de weg gaan.

Wat we wél kunnen doen, is de cijfers van Leclerc vergelijken met die van Massa en Schumacher. Hoe verhoudt Leclerc zich tot de twee wat betreft reeds behaalde successen? We leggen de cijfers naast elkaar: van de eerste 150 GPs van Leclerc als Ferrari-coureur, de eerste 150 GPs van Schumacher, en de 139 GPs die Massa voor de Scuderia reed.

Wanneer je naar deze cijfers kijkt, is het duidelijk dat Leclerc vergelijkbare resultaten heeft behaald als Massa. De Braziliaan wist in minder races meer overwinningen te boeken, terwijl Leclerc vaker op het podium stond en meer podiumplaatsen behaalde. Beide coureurs eindigden één keer als vice-kampioen: bij Leclerc op gepaste afstand van Verstappen, Massa kwam uiteindelijk slechts één punt tekort tegenover Hamilton.

Maar is die vergelijking helemaal eerlijk? Hoe vaak had Leclerc een winnende auto, vergeleken met Schumacher en Massa? Welk percentage van de overwinningen binnen het team behaalden de drie heren ten opzichte van hun teamgenoten, en hoe verhoudden hun podiumplaatsen en punten zich?

Op basis van deze cijfers trekt Leclerc opnieuw duidelijk richting Schumacher. Waar Schumacher dominant was qua aantal overwinningen vergeleken met zijn teamgenoten, behaalt Leclerc een hoger percentage podiumplaatsen en ligt het percentage totale polepositions voor het team ongeveer gelijk. Schumacher pakte een duidelijk hoger percentage punten ten opzichte van zijn teamgenoten, maar dit is een lastige vergelijking: overwinningen telden tot 2002 veel zwaarder ten opzichte van een tweede plaats (10/6 toen, 25/18 nu).

Is Leclerc meer een Schumacher of een Massa? Kunnen we dat aan de hand van de cijfers concluderen? Gedeeltelijk wel. Wat duidelijk wordt, is dat Leclerc tot nu toe qua succes ongeveer vergelijkbaar is met Massa. Schumacher was in zijn Ferrari-tijd volledig dominant, terwijl Leclerc tot nu toe een bijrol speelt in het succes van Max Verstappen. In dat opzicht zou je kunnen zeggen dat Leclerc meer een Massa is.

Die vergelijking wordt echter lastiger als je kijkt naar de prestaties van de drie ten opzichte van hun teamgenoten. Massa was vaak de mindere van zijn collega, op 2008 na, terwijl Leclerc de afgelopen jaren consequent de onbetwiste nummer één van Ferrari bleek. Hij versloeg teamgenoten als Vettel, Sainz en zelfs Hamilton — geen misselijke namen. In dit opzicht kan Leclerc eerder met Schumacher vergeleken worden.

De conclusie? Leclerc bevindt zich ergens tussen beide legendes in. Hij kan niet tippen aan de pure dominantie van Schumacher, maar hij heeft ook nooit een auto gehad waarmee hij dat had kunnen doen. Hij behaalt duidelijk betere resultaten dan zijn teamgenoten, maar 8 overwinningen in 150 Grands Prix zijn nu eenmaal niet het winstpercentage van een grote kampioen.

De komende jaren zullen moeten uitwijzen of Leclercs nalatenschap er één wordt van een kampioen als Schumacher, met meerdere wereldtitels en vervuld talent, of eentje als Massa: met goede resultaten, prima cijfers, maar zonder de glorie en roem van een (meervoudig kampioen); hét talent dat nooit volledig tot wasdom kwam.