Van Formule 1-droom naar 'American Dream'

14 aug. 12:00 René Oudman 0 reacties
Aan de overkant van de Atlantische Oceaan is autoracen, evenals in Europa, een groot ding. De wedstrijden in het IMSA-kampioenschap zijn over het algemeen bloedspannend en de deelnemers zijn erg aan elkaar gewaagd. Het rijdersgilde is bovendien voorzien van een goedlachse Nederlander.

De namen die meteen in het oog springen als er een blik op de deelnemerslijst wordt geworpen, zijn autosportlegenden als Helio Castroneves en Juan Pablo Montoya. De Zuid-Amerikanen rijden in het sportscarkampioenschap tegen een doodnormale dertiger uit Nijmegen, die de twee supersterren het vuur met enige regelmaat aan de schenen legt. Zijn naam? Renger van der Zande.

Van der Zande tracht in de eerste jaren van dit millennium een gevestigde naam te worden in de Europese singleseaterwereld. In de opstapklassen kan hij zich meten met Nico Hülkenberg, Jules Bianchi en Daniel Ricciardo, maar een echte doorbraak blijft uit. Van der Zande moet zijn heil zoeken in de DTM, waar hij na een politiek spel wordt weggewerkt. Als het seizoen 2012 begint, zit het dan 25-jarige talent zonder zitje.

Renger Van Der Zande 2009

Van der Zande voor Bianchi, F3 Euro Series, Hockenheimring 2009

Waar menigeen bij de pakken neer was gaan zitten, zet Van der Zande op een andere wijze voort. Hij begint een bedrijfje dat als specialisatie het verzekeren van racematerialen heeft. Via via komt de Nijmegenaar weer in het racewereldje terecht en de vraagt rijst direct: wat doet deze coureur hier als verzekeraar? Het talent van weleer kan zijn helm na een paar maanden alweer afstoffen, om terug te keren in competitieverband.

Dat gaat dusdanig goed, dat Van der Zande zijn brood kan gaan verdienen in de Verenigde Staten. Hij werkt zich via verschillende categorieën op naar de hoogste klasse van het IMSA-kampioenschap, de ‘WEC van de VS’. Zoals bovenvermeld: het deelnemersveld liegt er niet om. In 2018 zetelt Van der Zande samen met teamgenoot Jordan Taylor in een prachtige Cadillac DPi-V.R, het tweetal bezet de vierde plaats in het klassement. Slechts door veertien punten worden de koplopers van de nummers vier gescheiden.

De Flying Blue-punten gaan tegenwoordig wel heel erg lekker!
Renger van der Zande

“Dit zijn de jaren waarop ik later terug ga kijken”, lacht Van der Zande in gesprek met Racingnews365. “Dit is een mooie tijd. Ik zit in de sport omdat het mijn passie is, ik het ontzettend mooi vind en er bovendien een gezin van kan onderhouden. De combinatie is uniek, het is een heel groot voorrecht. Ik geniet van elke meter die ik rijd en het gaat mij in deze wagens ook steeds makkelijker af.”

“Ik rijd in verschillende auto’s: de LMP1 van Dragonspeed in het WEC, de Cadillac in het IMSA en de Mercedes in langeafstandswedstrijden. Ik spring in het vliegtuig en ga van hot naar her, ik geniet van elk moment en probeer af en toe ook nog eens wat te winnen! Tot dusver is 2018 niet heel succesvol, maar het zit ons voorlopig ook nog niet echt mee.” Desalniettemin kunnen Van der Zande en Taylor, de laatstgenoemde is trouwens het zoontje van de teambaas Wayne Taylor, nog altijd een gooi naar het kampioenschap doen.

“Ik zit hier voor de lange termijn, en daarom neem ik mindere jaren voor lief. Met de Balance of Performance (strafgewicht, red.) zit ik niet altijd in het snelste karretje. De dikke jaren zullen echter vast wel komen. We scoren heel constant en gaan wel zien hoe ver we komen.” Van der Zande vliegt heen en weer tussen Amsterdam en Florida, samen met vrouwlief en hun tweejarige dochtertje. “Ik heb geen idee hoeveel we vliegen! De Flying Blue-punten gaan wel lekker, haha! Ik zit graag in Amerika omdat het een makkelijke kant is.”

Van der Zande viert Daytona-pole met teamgenoten Ryan Hunter-Reay (links) en Jordan Taylor.

Rodney Sandstorm

Waar teammaat Taylor achter het stuur van de Cadillac op en top professional is, gedraagt hij zich op social media als een grapjurk. “Het is op Instagram net een gek, dat is heel grappig, maar hij is in het echt heel anders. Dat is ook wel verrassend! Jordan is ontzettend goed bezig met zijn sport, hij haalt alleen wat streken uit met zijn alterego.”

Onder de naam Rodney Sandstorm (@rodneysandstorm) doet Taylor, gehuld in een retroshirt van NASCAR-held Jeff Gordon, de raarste dingen. “Ik merk echter helemaal niet zoveel van die gekkigheid, we zijn hard aan het werk om races te winnen en ondertussen is hij lekker Rodney Sandstorm! Ik ben heel blij met Jordan als teamgenoot, we werken goed samen en vullen elkaar goed aan.”

Polerondje op Daytona

Van der Zande verwierf begin dit jaar faam door pole te trainen voor de fameuze 24 uur van Daytona. Indy-legende Helio Castroneves leek de eerste startplaats te veroveren, tot de Nijmegenaar hem met zeven duizendsten van een seconde te snel af was. “Het was een heel goed rondje. We dachten dat we voor de pole altijd tekort zouden komen, omdat de wagen van Castroneves gewoon erg snel was.”

In zijn eerste kwalificatie voor Wayne Taylor Racing, een van de topteams van Amerika, moest Van der Zande het direct laten zien. “Ik was in de winter aangetrokken omdat ze een coureur zochten die een sterke kwalificatieronde neer kan zetten. Dik anderhalf, twee maanden voor Daytona werd er al druk op me gelegd. ‘Daytona wordt een belangrijke test voor je’, werd me verteld. Men kon direct zien wat voor vlees ze in de kuip hadden gehaald.”

Van dit soort jaren word ik alleen maar beter en sterker
Renger van der Zande

Van der Zande stelt zoals gezegd allerminst teleur door een waanzinnig rondje te produceren, eentje waar de commentatoren krankjorum van worden. “Met nog anderhalve ronde te gaan dacht ik, ik ga wat proberen.” De ronde hing aaneen van perfecte beslissingen. “In een bepaalde bocht had ik een beetje onderstuur, maar in plaats van afwachten gaf ik juist gas. Zodoende roteerde de wagen precies genoeg waardoor deze op de kerbstones uitkwam. Later in het rondje ging ik expres laag in een bocht met banking rijden, omdat een andere teammaat (op Daytona rijdt men met drie of vier rijders, red.) mij dat had aanbevolen.”

“De druk was van mijn schouders en het was een hele mooie prestatie. Veel mensen binnen de racewereld spraken erover. Ik heb het rondje zelf teruggekeken, al ziet dat er toch wel heel anders uit dan als je het ‘live’ ervaart.” De race zelf eindigt in een deceptie: Van der Zande en co. krijgen met acht (!) klapbanden te maken, waardoor er moet worden opgegeven. De 32-jarige heeft anno 2018 sowieso niet veel geluk: tijdens de 24 uur van Le Mans werd ‘zijn’ wagen al in de eerste bocht achterstevoren getikt, in de 24 uur van de Nürburgring komt Van der Zande er met twee wagens niet aan te pas.

“Ik ga me daar niet te druk over maken. Geen zorgen, hier word ik alleen maar beter van. Je leert op deze manier te professionaliseren en je moet erop vertrouwen dat na dit soort jaren, vette jaren volgen. Hier word ik alleen maar sterker van. Op het moment dat je sneller bent, word je onverslaanbaar.”

Herbeleef de waanzinnige poleronde van Van der Zande op Daytona hier!

Reacties

Er ging iets mis bij het ophalen van de reacties... Kom op een later moment terug om de reacties te lezen.

Je bericht kon niet worden geplaatst. Probeer het nogmaals of log opnieuw in

De voordelen van een account:

  • Reageren op artikelen

  • Toegang tot exclusieve content

  • Win mooie prijzen met quizen en spellen

  • Profiteer van exclusieve voordelen